510 BOEKBESPREKING. 
schappelijken stamvader gevonden, 6 geslachten terug. De eigenschap 
is continu-dominant, treft mannen en vrouwen in gelijken getale en 
bestaat in fijne kristallijne onregelmatige troebelingen in alle lagen 
van het hoornvlies. 
P. J. WAARDENBURG. 
TROUARD-RIOLLE, Y., 1920. Les hybrides de Raphanus, 
(Revue génér. de botanique. XXXII. p. 438—448, 1920). 
Wildvoorkomende planten van Knopherik, Raphanus rapha- 
nistrum, werden door mej. TROUARD-RIOLLE gekruist met ver- 
schillende variëteiten van gekweekte radijs, R. sativus. Afgezien 
van het reeds lang bekende verschijnsel van luxureeren der 
F,-individuén, werden ook enkele nieuwe feiten opgemerkt, die 
het onderzoek wel belangwekkend maken: niet alleen de groeikracht, 
maar ook het gehalte aan suiker was in de bastaardplanten hooger 
(knopherik 0, radijs 1.60 gr, Fy-planten 1.90 gr.); het zetmeel- 
gehalte echter was gelijk aan dat van de radijs (beide 0.60, 
knopherik 3 à 4 gr., alles per 100 gr. vaste droge stof). Maar in 
het bijzonder de mededeelingen omtrent bloemkleur en vruchtvorm 
zijn van beteekenis: knopherik heeft gele bloemen, radijs meestal 
witte, sommige rassen roode en andere violette. Bijna alle bastaarden 
hadden witte bloemen, zoodat dus wit over geel schijnt te domi- 
neeren. Echter waren vrij algemeen in het laatst van den bloeitijd 
op deze bastaarden kleurvariaties in de bloemen te vinden: 
bloemen met 2 witte en 2 gele petalen, roode en violette bloemen 
op overigens witbloeiende planten, e.a, en zelfs op een der 
F,-planten een tak waaraan twee bloeiwijzen: de eene zuiver wit 
bloeiend, de andere geel. Zoo ook wat de vorm der vruchten 
aangaat: men vindt op de F;-planten eerst hauwen, die in vorm 
intermediair tusschen die der ouders zijn en in de latere bloei- 
wijzen komen hauwvormen voor die op radijsvruchten gelijken en 
overeenkomen met de rose of violet getinte bloemen en vormen, 
die op de lange herikhauwen gelijken en met de gele bloemen 
overeenkomen. De theoretische beteekenis van dit geval is onge 
twijfeld belangrijk; schrijfster wil hierin een bevestiging zien van 
RABAUDS opvattingen, die dominantie en recessieve natuur niet als 
