BOEKBESPREKING. 511 
absoluut erkennen wil, immers „sur des milliers de croisements 
la couleur jaune des Ravenelles est nettement un caractère récessif 
et sur quelques pieds elle réapparait au même titre qu’un caractère 
dominant.” 
Dat is nu m. i. zeer de vraag: mademoiselle TROUARD-RIOLLE 
heeft het bewijs hiervan allerminst geleverd. Daartoe zou noodig 
zijn een opkweeken van de Fa en een aantoonen, dat de zaden 
der gele bloemen, evenals die der witte bloemen van dezelfde 
plant een regelmatige splitsende Fo-generatie gaven. En zelfs 
indien dit het geval was, dan was het nog mogelijk, dat de geel- 
bloeiende tak de recessieve gele kleur vertoonde tengevolge van 
een somatisch splitsingsproces. Daarom is het jammer, dat het 
onderzoek niet verder is voortgezet; de cultuur der nakomelingen. 
_ van de gele tak en van die van de rest der plant had ons wellicht 
omtrent de oorzaken van het proces der knopvariatie, waarvan 
we hier een treffend geval voor ons hebben, kunnen inlichten. 




Zooals het onderzoek thans gepubliceerd is, is het niet voldoende _ 
om aan eenige meening vasten steun te verleenen. 
SIRKS. 
N. VoorHoeve, (Ned. T. voor Gen. 1917. I. 23. 1873, Lancet: 
1918. Nov. 30., Zentralbl. f. innere Med. 1919. 870). H. H. STEN- 
VERS, (v. Gr. Arch. f. O. 1918. 95. I. 94). C. Brrr. (ref. KI. M. f. A. 
in Art. van FREYTAG 1921. Mrt.—Apr. 510), E. REYE. D. M. W. 
1917. 125). HERMANN (ref. KI. M. f. A. 1916. I. 121), HOFFMANN: 
Msmarch. f. Klin. Chir 1915. 107.279, Crocco (t. a. p.) e.a. ver- 
richtten röntgenologisch onderzoek van het beenderstelsel bij deze 
ziekte. Behalve aan de pijpbeenderen vond STENVERS afwijking. 
nl. asymmetrie aan het bekken, de wervelkolom, het achterhoofds- 
been, het rotsbeen boven het labyrinth (kalkafzetting). BRONSON 
had reeds prominantie van frontaal, occipitaal en parietaalbeen- 
deren gevonden. 

N. VOORHOEVE. Het ziektebeeld der blauwe sclerae in ver- 
band met andere erfelijke resp. aangeboren afwijkingen, Ned. 
i voor Gen. 1917. I. 23. 1873. 
Een familie van 59 personen (3 geslachten) waarvan 40 door 
den schr. ondervraagd of onderzocht, telt 4 maal sterk en 7 maal. 
