CHARLES DARWIN OVER DEN INVLOED DER 
KRUISING. 
door J. P. Lorsy, 
In zijn belangrijke rede, als voorzitter der Botanische Afdeeling 
van de Britsche Vereeniging tot Bevordering der Wetenschap, 
onlangs te Edinburgh gehouden, merkte DR. Scorr op, dat er eene 
nieuwe generatie opgegroeid is, die DARWIN niet kent. 
Dit is maar al te waar; tot schade dier generatie, want — in- 
egenstelling met LAMARCK'S leer — valt die van DARWIN niet, ook 
al werd het bewezen, — en als men de soort in den zin van 
DARWIN opvat en dus ook de variabiliteit in diens zin, zs het m.i. 
bewezen -— dat variabiliteit, in erfelijken zin, niet bestaat. 
Voor DARWIN’s theorie — the Survival of the Fittest in the 
Struggle for Life — is echter diversiteit voldoende en diversiteit 
is er in de Natuur in Hülle und Fülle. 
Ik heb gemeend, goed te doen, door voor de jongere generatie, 
„die DARWIN niet kent” hier een overzicht te geven, van wat 
DARWIN van de kruising wist en welken invloed hij aan deze 
toeschreef. , 
Volgens DARWIN is de kruising zoowel een het ontstaan van 
nieuwe vormen belettend moment als een dit ontstaan bevorde- 
rend. Wij zullen beide momenten afzonderlijk bespreken. 
DE KRUISING ALS EEN, HET ONTSTAAN VAN NIEUWE 
VORMEN BEVORDEREND, MOMENT. 
In Chapter XV. van het tweede deel zijner „Animals and Plants 
under Domestication”, geeft DARWIN onder den titel „On the modi- 
fication of old Races and the Formation of new Races by Crossing”, 
een aantal hierop betrekking hebbende voorbeelden, die hij vooraf 
doet gaan door de volgende belangrijke uitspraak: „There can be no 
doubt that crossing, with the aid of rigorous selection during several 
Genetica III. 33 
