LOTSY, CHARLES DARWIN OVER DEN INVLOED DER KRUISING: 517 
Some have gone so far as to look at it as the sole cause ; but this 
conclusion is disproved by the facts given in the Chapter on 
Bud-variation, 
Het waren de knop-variaties en het denkbeeld, dat de Linne’ sche 
soort een eenheid was, die DARWIN er van terug hielden de variabt- 
liteit aan kruising toe te schrijven. 
Aan het einde van zijn Chapt. XXII. (Animals & Plants under 
Domestication II p. 252) zegt hij hieromtrent: 
„Wij hebben gezien, dat PALLAS en enkele andere natuuronder- 
zoekers de meening verkondigen, dat variabiliteit uitsluitend door 
kruising veroorzaakt wordt. Indien daarmede gemeend wordt, dat 
pieuwe kenmerken nooit spontaan in onze gekweekte rassen ver- 
schijnen, maar dat deze alle direct afgeleid zijn van zekere wilde 
soorten, is die opvatting weinig minder dan absurd, want dat zou 
beteekenen dat dieren, zooals Italiaansche windhonden, pug-hondijes, 
bulldogs, kropduiven en pauwstaarten enz. in staat zouden zijn 
in het wild te bestaan. 
Maar die leer kan iets geheel anders beteekenen, nl. dat de 
kruising van bepaalde soorten de eenige oorzaak is van het eerste 
verschijnen van nieuwe kenmerken, en dat zonder hulp daarvan 
de mensch niet in staat zou zijn geweest zijn verschillende rassen 
van huisdieren en cultuurplanten te vormen. 
Daar echter nieuwe kenmerken in sommige gevallen van knop- 
variatie zijn opgetreden, mogen wij met zekerheid besluiten, dat 
kruising niet noodig is om variabiliteit te veroorzaken.” 
Dit argument geldt heden ten dage niet meer daar er te veel 
reden is om knopvariatie toe te schrijven aan vegetatieve splitsing 
van bastaarden of chimeren; van één van Darwın’s voorbeelden, 
Cytisus Adami, is dit nu zelfs met zekerheid aangetoond en het 
argument wordt dan ook heden tendage nauwelijks meer tegen het 
ontstaan van variabiliteit door kruising gebruikt. 
Wel echter Darwın’s tweede argument. 
„It is, moreover, certain that the breeds of various animals, such 
as of the rabbit, the pigeon, the duck etc. and the varieties of 
several plants are the modified descendants of a single species”. 
_ Deze opvatting, dat de soort in den zin van LINNAEUS een een- 
heid is, zit — all evidence to the contrary notwithstanding — nog 
zoo vast in de meening van vele natuur onderzoekers, dat zij 
