522 LOTSY, CHARLES DARWIN OVER DEN INVLOED DER KRUISING. 
de bloemen simultaan, inplaats van na elkaar, waardoor de 
inflorescentie een eigenaardig uiterlijk verkrijgt, dat sterk aan dat 
van de fraaiere, recente, Primula obconica-vormen herinnert. Bij 
de bleeker getinte vormen van dit type is de kroonbuis groen, 
inplaats van wit. Zooals reeds werd opgemerkt treedt franje-vorming 
ook bij kust-planten op en een plant van dezen vorm vertoonde 
neigingen tegenovergesteld aan de juist beschrevene. Het centrum 
der kroon was rose-lila dat naar de kanten toe tot wit verbleekte. 
Ook had de kroon, daar de petala sterk afgerond waren, een 
unique uiterlijk. Deze plant vertoonde, evenals andere fimbriate 
kustvormen, groote neiging tot franje-vorming aan de kelk en dit 
was vooral opvallend bij één plant — een ware reus voor Jitfo- 
ralis — met bleeke bloemen van 15 mm. doorsnede. 
In het- algemeen scheen er bij alle fimbriate planten, onver- 
schillig van waar afkomstig, een duidelijke koppeling tusschen 
perfectie in franje-vorming en bleekheid van kleur te bestaan. 
Een andere eigenaardigheid, bij Teesdale planten opgemerkt, 
was een neiging tot verdubbeling van denzelfden aard als bij Pri- 
mula malacoïdes en P. obconia; ook werd zoo iets als een poging 
tot verdubbeling langs een anderen weg bij een kortstijlige plant 
waargenomen, bij welke iedere bloem op 5 of 6 verschillende 
hoofdjes 7 petala vertoonde, die sterk over elkaar heen groeiden 
en zoo verdubbeling simuleerden. 
Geen spoor hiervan werd bij de kust-planten opgemerkt. Even-_ 
wel werd, als compensatie, een andere curieuse variatie gevonden 
bij twee planten, bij welke een additioneele lob verscheen aan de 
basis van de inkerving van het petalum, van zoodanigen omvang 
dat men de petala eerder als drie- lappig moest beschrijven dan te 
zeggen dat zij een begin van franje-vormig vertoonden. 
Nog verdient vermelding een ander exemplaar van /zttoralis, met 
overdreven meeligheid op blad en stengel en met een breed klok- 
vormige calyx met naar binnen omgeslagen tanden — wederom 
aan sommige gekweekte P. obconica herinnerend. 
Wij hebben gezien, dat P. scotica (misschien slechts een boreale 
subspecies van P. farinosa) in den proeftuin naast de twee 
locale vormen gekweekt werd. Vergelijking met deze toonde dat 
haar affiniteit in de richting van Jcltoralis moet worden gezocht, 
daar deze twee in menig opzicht met elkaar overeenstemmen, 
vrinden STe nahe dann mied hidden rt and ee 
7. 

ig 

