528 LOTSY, CHARLES DARWIN OVER DEN INVLOED DER KRUISING. 
kenmerk zoo nauw verwant is met terugslag, dat het geacht moet 
worden tot dit verschijnsel te behooren. Dientengevolge moeten 
wij, waarschijnlijk, de purpere bloemen en bruine. stengels dezer 
bastaarden, niet als nieuwe kenmerken door variabiliteit veroor- 
zaakt, beschouwen, maar als een terugslag tot een vroegeren 
voorouder. 
Wij weten thans, uit vele voorbeelden, bv. kruising van twee 
witbloeiende Lathyri, die een violetbloeiende plant geven, en 
kruising van witte zijdehoenders met een wit ras met normale 
veeren, die bankiva kleurige bastaarden geven, dat daarbij geen 
sprake van terugslag is, maar dat bij dergelijke kruisingen slechts 
twee factoren te zamen gebracht worden, die ieder voor zich niet, 
maar te zamen wèl kleur veroorzaken kunnen. 
Slechts op één plaats — voor zoover mij bekend — drukt DAR- 
WIN zich volkomen juist uit, het is, waar hij lc. p 254 zegt: 
„When two species or races are crossed, the offspring of the first 
generation are generally uniform, but those subsequently produced 
display an almost infinite diversity 1) of character. Dat dit echter 
niet opzettelijk geschiedt, blijkt weer uit een spoedig daaropvol- 
genden zin: „There is also much variability 1) when hybrids or 
mongrels are reduced by repeated crosses with either pure parent- 
form; and a still higher degree of variability 1) when three distinct 
species, and most of all when four species are blended together 
by successive crosses”. 
Resumeerend: DARWIN wist. dat kruising nieuwe vormen deed 
ontstaan, maar deze diversiteit schreef hÿ niet aan splitsing, 
maar aan variabiliteit toe, eene variabiliteit, die niet door krut- 
sing veroorzaakt, maar slechts door deze bevorderd werd. 
leder aandachtig lezer van DARWIN, kan tot geen ander resultaat 
komen, dan dat deze, in feitelijk alle gevallen, waar van erfelijke 
verschillen sprake kan zijn, diversiteit voor variabiliteit heeft 
aangezien. 
Staat men er op, zooals SCOTT in zijn Edinburgher voordracht, 
het soortsbegrip in Darwın’s zin te gebruiken, dan moet men ook 
het variabiliteitsbegrip in diens zin gebruiken, en dan is geen 
andere uitspraak mogelijk dan deze, dat DARWIN geen enkel bewijs 

1) Door mij gecursiveerd. 
