
530 LOTSY, CHARLES DARWIN OVER DEN INVLOED DER KRUISING. 
zelf is; indien kruising, zooals hij meent, de variabiliteit opheft, 
zou men een „old breed” juist door de dieren vrij met elkaar te 
laten paren, „true and distinct” kunnen houden, alleen zou men, 
zooals hij terecht zegt, op die wijze een ras niet kunnen ver- 
beteren, daar de individuen, die in de gewenschte richting varieer- — 
den, door paring met andere, in tegengestelde richting varieerend, 
hun neiging tot verbetering weer zouden inboeten. Daarom is er 
voor verbetering selectie noodig, voor instandhouding echter, vol- 
gens Darwin’s opvatting der nivelleerende werking der kruising’ 
binnen hetzelfde ras, niet. 
Zeer interessant is een voorbeeld van zelf-selectie, dat DARWIN. “ 
geeft: 
„We cannot doubt that the extra ordinary number of varieties 
and sub-varieties of the pigeon, amounting to at least one hundred 
and fifty, is partly due to their remaining, differently from other 
domesticated birds, paired for life when once matched.” 
Vindt daarentegen geen zelf-selectie en geen selectie door den 
mensch plaats, dan blijven afzonderlijke rassen niet bestaan. 
»On the other hand, breeds of cats imported into this country 
soon disappear, for their nocturnal and rambling habits render it 
hardly possible to prevent free crossing. RENGGER (Säugethiere von 
Paraguay 1830 p. 212) gives an interesting case: in all the distant 
parts of the kingdom it has assumed, apparently from the effects 
of the climate, a peculiar character, but near the capital this change 
has been prevented, owing, as he asserts, to the native animal 
frequently crossing with cats imported from Europe”, 
Een uniform ras, een blik in onze straten, waar tallooze, onder- 
ling verschillende, katten rondloopen, toont dit voldoende, ontstaat 
daardoor echter niet. 
De zaak is, dat vrije kruising, in tegenstelling met Darwın’s 
meening, moozt tot werkelijke uniformiteit, hoogstens, door den 
overwegenden invloed van domineerende kenmerken, tot schijn- 
uniformiteit leidt. Kruising geeft altijd aanleiding tot diversiteit, en 
als geen selecteerende invloeden werken, blijft die diversiteit be- 
staan, zooals de ervaring van HARRISON met de verschillende vor- 
men van Primula farinosa in Durham, die zonder twijfel voortdurend 
met elkaar kruisen — wij hebben bij de Primula’s immers met de 
voortdurende kruising van kort- en langstijlen te doen — duidelijk toont. 
édite a Ana Qt og 
