



LOTSY, CHARLES DARWIN OVER DEN INVLOED DER KRUISING. 531 
Wy mogen dus wel concludeeren, dat de nivelleering der varia- 
biliteit door kruising, die DARWIN aannam, niet bestaat en wel 
om de eenvoudige reden, dat de door hem veronderstelde variabili- 
teit niet bestaat. 
Kruising van genotypisch verschillende vormen, leidt altijd 
tot diversiteit. Een andere vraag is het: 
WAT GESCHIEDT IN DE NATUUR MET DE DOOR 
KRUISING ONTSTANE VORMEN ? 
Hieromtrent zegt DARWIN: 
When distinct breeds are allowed to cross freely, the result will 
be a heterogenous body. 
Dat klinkt eerst zonderling, na het zooeven behandelde, waarin 
DARWIN de meening verkondigt dat vrije kruising, binnen de soort 
zelfs, uniformiteit veroorzaakt. Dat is echter slechts een gevolg 
van de vaagheid zijner begrippen „breed” en ,,soort.” Terwijl hij 
boven, de duivenrassen, volgens hem alle tot één soort behoorend, 
aanhaalt als een geval waarin de te verwachten uniformiteit niet 
bereikt werd, ten gevolge van zelf-selectie, kiest hij hier als voor- 
beelden, honden, varkens enz., die, volgens hem door kruising 
van verschillende soorten zijn ontstaan, de „breeds” waarvan hier 
| sprake is zijn dus niet uit één enkele soort ontstaan en daardoor 
minder nauw met elkaar verwant en hierin ligt hun verschillend 
gedrag bij kruising: 
„for instance the dogs in Paraguay are far from uniform, and 
can no longer be affiliated to their parent-races”. 
Hij gaat dan voort: 1) 
„Ihe character which a crossed body of animals wilt ultimately 
assume depends on the relative numbers (als drukfout staat er: 
members) of the individuals belonging to the two or more races 
which are allowed to mingle; on the prepotency of one race over 
the other in the transmission of character; and on the conditons 
of life to which they are exposed. 
Drie invloeden doen hier dus hun invloed gelden: relatief aantal, 
prepotentie en levensomstandigheden. 
Wij willen deze afzonderlijk behandelen. 
1) L. ec. p. 64. 
