532 LOTSY, CHARLES DARWIN OVER DEN INVLOED DER KRUISING. 
DE INVLOED VAN DE RELATIEVE TALRIJKHEID DER 
ZICH MET ELKAAR VERMENGENDE RASSEN. 

DARWIN berekent, dat, ingeval twee met elkaar vermengde „breeds” 
aanvankelijk in gelijk aantal bestaan, de geheele populatie vroeger 
of later „intimately blended” zal worden, maar indien geen van 
beide ,,breeds” door de omstandigheden bevoordeeld wordt niet 
zoo snel als verwacht zou worden. Hij zegt: 
„Ihe following calculation (WHITE, Regular Gradation in Man 
p. 146) shows that this is the case: if a colony with an equal 
number of black and white men were founded, and we assume 
that they marry indiscriminately, are equally prolific, and that one = 
in thirty annually dies and is born; then in 65 years the number ~ 
of blacks, whites and mulattoes would be equal. In 91 years the 
whites would be 1—10 th, the blacks 1—10 th, and the mulattoes — 
or people of intermediate degrees of colour, 8—10 ths of the whole 
number. In three centuries not 1—100 th part of the whites would 
exist”. | 
Wij weten thans, dat dergelijke berekeningen, bij welke wordt 
aangenomen, dat zwart X wit een halfbloed, deze X wit een qua- 
drone, deze met wit een octone enz. geeft, niet opgaan en dat 
PDE 
rn paden 
vey 
het onmogelijk is eenige berekening te maken, zoolang men niet © 
weet hoeveel factoren in het spel zijn. 
Is het aantal van één der beide, zich vermengende, rassen — 
daarentegen sterk overwegend, dan zal het overwegende ras het 
andere, volgens DARWIN, absorbeeren. 
Hij zegt hieromtrent: 
„Thus Europeon pigs and dogs have been largely introduced in « 
the islands of the Pacific ocean, and the native races have been — 
absorbed and lost in the course of about fifty or sixty years (TYER- _ 
MAN and BENNETT, Journal of Voyages 1821—1829 vol. 1 p. 300). © 
DARWIN geeft echter zelf toe, dat dit voorbeeld niet „einwands- 
frei” is omdat men wel de voorkeur aan de geïmporteerde rassen “ 
zal gegeven hebben en dus selectie werd uitgeoefend. 
Een beter voorbeeld is het volgende, ontleend aan SALTER — 
„Journal Linn. Soc. Vol. VI. 1862 p. 71”. 
„Some snake-rats (Mus alexandrinus) escaped in the Zoological | 
GARDENS of London, and for a long time afterwards the keepers 
