






LOTSY, CHARLES DARWIN OVER DEN INVLOED DER KRUISING. 533 
frequently caught cross-bred rats, at first half-breds, afterwards with 
less of the character of the snake rat, till at length all traces of 
it disappeared. On the other hand, in some parts of London, 
especially near the docks, where fresh rats are frequently imported, 
an endless variety of intermediate forms may be found between 
the brown, black and snake rat, which are all three usually ranked 
as distinct species”. 
_ Het spreekt van zelf, dat uit dit voorbeeld geenszins volgt, dat 
selectie hier niet in het spel is geweest, integendeel mag men — 
gezien de omstandigheid, that Mus decumanus in London in staat 
is te blijven bestaan en Mus alexandrinus niet, wel zeker aan- 
nemen, dat selectie wel een rol en een belangrijke rolin het weer 
verdwijnen der kruisingsproducten van decumanus en alexandrinus 
heeft gespeeld, gesteld dat deze kruisingsproducten inderdaad ver- 
dwenen zijn, wat uit hun mzet-gevangen worden natuurlijk geens- 
zins volgt. 
DARWIN bespreekt dan de vraag hoeveel generatie’s noodig zijn 
om ééne soort of ras een andere soort of een ander ras te doen 
absorbeeren. Sommige auteurs meenen dat daartoe 12, 20 of meer 
generatie’s noodig zijn, maar, zegt DARWIN, dit is onwaarschijnlijk 
vreemd bloed aan- 

dk 1 
want na 10 generatie’s zou er nog maar — 
1024 
wezig zijn. Het is duidelijk, dat hierbij weer gerekend wordt dat 
in iedere opvolgende generatie de relatieve hoeveelheid ,,bloed” 
gehalveerd wordt, wat zoo als wij nu weten onjuist is. 
Volgens KOELREUTER Nova acta Petrop. 1794 p. 393, geeft Mi- 
rabilis vulgaris, gedurende 8 opeenvolgende generaties met M. 
longiflora gekruist (waarna dus, volgens de toen heerschende op- 
vatting nog ze M. vulgaris-bloed aanwezig zou zijn) nakomelingen, 
zoo zeer op M. longiflora gelijkend, dat de meest opmerkzame 
waarnemer nauwelijks eenig verschil meer kon opmerken. 
Eenig verschil bleef er evenwel en dit is, volgens onze tegen- 
woordige kennis, als inderdaad geen selectie plaats grijpt, niet 
anders te verwachten. Een goed voorbeeld van de niet-vol- 
komen absorbeerbaarheid van het eene ras door het andere geeft 
DARWIN in het geval van kruisingen van gewone grove Duitsche 
schapen met Merinos. Die grove schapen hebben gemiddeld 5500 
