




LOTSY, CHARLES DARWIN OVER DEN INVLOED DER KRUISING. 539 
deze zullen, weer voortplantingscellen 12, 14, 32 en 34 vormen, 
die met die der wilde konijnen vereenigd, weer uitsluitend uiter- 
lijk wilde konijnen zullen geven. Slechts als het toeval wil, dat 
32 34 
i tp ete 14 | 
twee dieren van de constitutie 12 12 of 12 met elkaar paren, 
zullen wildkleurige langharige dieren, witte kortharige en witte 
langharige geboren worden, maar het kan tientallen van jaren of 
langer duren voor zulks het geval is, zoodat schynbaar het witte 
angora-ras geheel door het wilde geabsorbeerd is. Zonder selectie 
echter verdwijnen de gameten 14, 32 en 34 „ooit uit het ras en 
komen zulke gameten ééns in x maal te zamen, dan spreekt men 
van mutatie of erfelijke variabiliteit! 
DE INVLOED DER OMSTANDIGHEDEN. 
Hieromtrent zegt DARWIN zeer terecht 1): 
„With respect to the influence of the conditions of life on any 
two breeds which are allowed to cross freely, unless both are 
indigenous and have long been accustomed to the country where 
they live, they will, in all probability, be unequally affected by 
the conditions, and this will modify the result. Even with indi- 
genous breeds, it will rarely or never occur that both are equally 
well adapted to the surrounding circumstances, more especially 
when permitted to roam freely, and not carefully tended, as is 
generally the case with breeds allowed to cross. As a consequence 
of this, natural selection will to a certain extent come into action, 
and the best fitted will survive, and this will aid in determining 
the ultimate character of the commingled body”. 
Ook ik zie daarin de oorzaak van de omstandigheid, dat terwijl, 
naar mijne meening, alle linneonten hun oorsprong aan kruising 
te danken hebben, sommige van deze opvallend heterogeen of 
,variabel” zijn, andere homogeen en ,constant”. 
Wordt geen der vele vormen, die bij een kruising ontstaan, door 
de omstandigheden bevoordeeld, dan zal de bontheid der Fo ge- 
neratie onveranderd bestaan blijven. Dat geschiedt in de natuur 
wel nooit; blijft heterogeniteit bestaan, zooals bij Primula farinosa, 
dan komt dit omdat geen der bestaan gebleven vormen — hon- 
