BOEKBESPREKING. 
HAECKER V. 1920. Weitere Zusammenhänge auf dem Gebiet 
der Mendelforschung. Pflüger’s Archiv d. gesammten Physio- 
logie. Bd. 181, p. 149. | 
In 1918 heeft V. HAECKER zijn in dit Tijdschrift aangekondigd 
‘belangrijk boek over Phaenogenitica geschreven, dat een nieuwen 
band heeft gelegd tusschen de moderne erfelijkheidsleer en de 
ontwikkelingsleer. Zooals bekend zal zijn, werd in dat boek gewezen 
op de mogelijkheid door een zorgvuldige studie van den ver- 
schijningsvorm tijdens de embryogenese het inzicht te verhoogen 
in de wetten, welke de overdracht van den erfelijken aanleg be- 
heerschen. 
Het artikel in Pflüger’s Archiv bevat thans een aanvulling van 
het destijds behandelde onderwerp. Ook hier wordt met kleine 
wijzigingen van ondergeschikten aard vastgehouden aan een ver- 
deeling in: I. Kenmerken, die niet ingewikkeld van oorzaak zijn 
en zich autonoom, d. w. z. niet in verwikkelde correlatie ontplooien, 
en Il. Kenmerken, welke tijdens de embryogenese reeds correlatief 
gebonden zijn. Van deze twee groepen vertoont de eerste zuivere 
MEeNpersplitsing. De kenmerken dezer groep kunnen qualitatief of 
quantitatief morphologisch zijn. In het eerste geval zijn ze veelal 
terug te brengen tot verschijnselen in Streng gelocaliseerde cel- 
groepen van de kiem, zooals b.v. de teekening van huid of huid- 
derivaten, pigmentvormingen enz.; ook gelocaliseerde veranderingen 
in het mesenchym, leidend b.v. tot achondroplasie, tot brachy- 
dactylie enz. Somtijds zijn ze quantitatief morphologisch en berusten 
b.v. op een verdubbeling van het aantal chromosomen, zooals bij 
enkele vormen van reuzengroei. Ook van physiologisch chemischen 
aard kunnen eigenschappen zijn, die een zoodanige eenvoudige 
x 
