548 BOEKBESPREKING. 
verward. Personen van dezelfde afstamming van vaders- en van 
moederszijde zijn in den regel „harmonisch” ontwikkeld. Familie- 
en stamhuwelijken zijn in den regel voordeelig; alleen in ontaarde 
families ontstaan daaruit slechte resultaten. (ref. heeft bezwaar 
tegen de term „harmonisch” hier. Als dit zoo ware, zou er een 
aparte, onbekende invloed werkzaam moeten zijn. Men moet 
onderscheiden tusschen de erfelijkheidsbeweging van een gegeven 
bevolking, die wel te overzien is en voor mendelistische duiding 
toegankelijk en die der zoogenaamde consanguinaire huwelijken, 
waarvan de mogelijkheid, eener mendelistische duiding gedeeltelijk 
nog een twistpunt is). 
Te ver van elkaar verschillende rassen roepen bii de nakome- 
lingen een „wirwar”, een disharmonie der genen te voorschijn, 
aldus schr. Ook deze voorstelling is niet voldoende, om ontaar- 
ding en “mindere vitaliteit te verklaren. Een wirwar van genen is 
b.v. bereikt bij Antirrhinum-kruisingen. Bij krnisingen van ver- 
staande rassen komt er, voor zoover bekend, nog iets bij, wat niet 
mendelistisch verklaard kan worden. 
Bij dit uitgangspunt, nl. het nadeel van kruisingen van ver- 
staande rassen sluit dan ook, meent ref., niet aan het betoog van 
schr. over de „bloedchaos” als oorzaak van het ontaarde bezink- 
sel der groote steden. Voor zoover dit ontstaat uit paring van 
individuen uit de hoogere maatschappelijke klassen met die van 
de laagste, is hier niet het volgens schr. groote biologische ver- 
schil van de parenden de oorzaak, doch veel meer de minder- 
waardige aanleg van de laagsten uit de maatschappij (nu strict in 
den zin van schr., dus imbecillen, vagabonden en gewoonte-mis- 
dadigers) en ook de waarschijnlijk minderwaardige aanleg van 
personen uit de hoogere klasse, die deze paringen aangaan. Hier 
is volg. ref. niets mendelistisch-onverklaards in. 
De voorbeelden van schr., hoe in de maatschappij eenerzijds 
een flinke, arme jongen vooruitkomt en anderzijds een zoon van 
goeden huize te gronde gaat, zullen moeielijk als sociaal ver- 
schijnsel van algemeene waarde voor de bezetting der maatschap- 
pelijke klassen in de tegenwoordige maatschappij kunnen worden 
erkend. € 
Schr. komt dan tot een opwekking tot rashygiene, tot eugeniek 
vooral. De vraag, die over de toekomst van een volk beslist, is 

