554 BOEKBESPREKING. 
ceerd, dan de verhandelingen door die plaatjes geillustreerd. Door 
het boek van BRACHET, krijgen wij een meer algemeene, meer 
neutrale en zeker meer objectieve kijk op de onderzoekingen, die 
bouwsteenen hebben geleverd voor het gebouw der ontwikkelings- 
geschiedenis. 
Het spreekt wel van zelf, dat een dergelijke oorspronkelijke be- 
handeling van de stof ook zijne nadeelen heeft. Enkele onderdee- 
len komen daardoor niet tot hun recht. Zoo wordt de placentatie 
en de vorming der vruchtomhulsels bij de amnioten in enkele blad- 
zijden (pag. 311—327) afgehandeld, terwijl alleen de schematische 
afbeelding van het door BRYCE-TEACHER beschreven ei, een oud 
plaatje van KOELLIKER en een voor den student niet heel duidelijke 
afbeelding van een geinverteerd ei van de rat volgens (GRÖSSER 
de beschrijving van de placentatie bij den mensch en de zoogdie- 
ren moeten verduidelijken. 
Het tweede deel, de specieele embryologie, is minder uitvoerig, 
doch zeker niet minder oorspronkelijk dan het eerste deel. De oude 
indeeling van de leerboeken in organen van het ectoderm, van het 
mesoderm, van het entoderm is over boord gegooid. In het eerste : 
boek wordt de ontwikkeling van den kop met al de: onderdeelen 
daarvan, stomodaeum, kieuwstreek, zintuigen, centraal zenuwstelsel, 
beschreven, in het tweede boek die van den romp en de extremi- 
teiten, met het zenuwstelsel, het urogenitaalstelsel en den darm met 
zijne aanhangsels. 
In het eerst is dit tweede deel, na het voortreffelijke eerste deel, 
eenigszins een teleurstelling. De afbeeldingen zijn niet altijd even 
duidelijk, en men mist veel, dat men gewoon geraakt is, bij de 
specieele embryologie behandeld te zien, zooals de latere ontwik- 
keling van de zintuigen, de ontwikkeling van het skelet, van de 
spieren, van hart en bloedvaten. Maar al spoedig ziet men in dat 
dit specieele deel slechts bedoeld is als aanhangsel, als voortzet- 
ting van het algemeene deel. Het is den schrijver slechts er om 
te doen geweest de algemeene fundamenteele morphogenetische 
wetten, die de algemeene ontwikkeling beheerschen, aan de détails 
der organogenetische ontwikkeling te toetsen. Zoodra deze détails 
niet meer ter illustratie dier wetten kunnen dienen en slechts lokaal 
organogenetisch belang hebben, wordt naar de leerboeken der his- 
tologie en der vergelijkende anatomie verwezen en de verdere be- 
