82 : BOEKBESPREKING 
Morphologische kenmerken en hesperedine-aanwezigheid gaan niet 
samen ; men kan niet zeggen die of die morphologische varieteit heeft 
hesperidine, die of die niet, maar er bestaan binnen de , varieteiten’’ 
morphologisch zich niet verradende chemische rassen, die door het rlj- 
kelijk aanwezig zijn of algeheel afwezig zijn van hesperidine zijn geken- 
merkt. 
Omtrent het voorkomen der stof bij bastaarden zegt de auteur: „Die 
sicher bestimmten Bastarde, welche ich im Herbar des botanischen 
Gartens vorfand, ergaben folgendes: 
NE. Bastard. Hesperidin. 
I. ae viel. 
> G. verum X mollugo angustifolium. en 
à (G. decolorans Gr. et Godr.). LS 
G. mollugo X. lucidum. ver 
5 viel. 
6. G. mollugo X verum (G. Schultesii). kein. 
7. G. mollugo X rubrum (G. delicatum Porta). kein. 
Dort, wo mindestens eines der Eltern sicher Hesperidin hatte, wie 
bei den Bastarden G. mollugo X G. lucidum (4 und 5) führen auch diese 
den Stoff. Im Falle G. decolorans (1 und 2) wäre es naheliegend, anzu- 
nehmen, dass die Mutterplanze G. mollugo var. angustifolium Hesperi- 
din gehabt habe, da verum dies nie führt. Bei decolorans (n°. 3) delica- 
tum und Schultesii endlich wäre die einfachtste Erklärung die, dass 
grade die in Betracht kommenden Partner (G. mollugo var. angusti- 
folium und rubrum) hesperidin frei waren. 
Jedenfalls stimmen die Fälle 1 bis 3 mit der Annahme überein, dass 
die Varietät mollugo var. angustifoliumeine hesperidin- freie und- füh- 
rende Rasse in sich birgt. 
Klaarblijkelijk neemt de auteur hierbij aan, dat de bastaarden in 
questie F, bastaarden zijn, daar, indien het vormen uit latere generaties 
zijn, gezien de omstandigheid dat verum altijd hesperidenvrij is, ook, 
al was de mollugo- ouder hesperidin-houdend, een hesperidine vrije 
vorm kan zijn uitgemendeld. Terecht zegt dan ook de auteur: Mehrjäri- 
ge Zuchtversuche kénnten hier erst eindeutige Ergebnisse bringen. 
ky 
