86 BOEKBESPREKING 
birds, It is most significant that while the conclusions of this Italian or- 
nithologist were reached by a study of the phenomena of experimental 
hybridism, and those of mine by independant observation of wild shot 
individuals, our results differ only in very minor details. 
In Burma, op en over de grens van Yunnan, was BEEBE in de gelegen- 
heid de vogels te bestudeeren uit een klein gebied, waaruit 6 soorten 
van Gennaeus, te weten affinis, granti, nisbetti, cliffordi, batemani en 
horsfieldi beschreven waren. Van geen dezer trof hij typische exempla- 
ren aan. 
Opde locus classicus van affinis —de benedenloop der Namli rivier — 
trof hij alleen horsfieldi en een vogel aan, die veel overeenkomst heeft 
met de beschrijving van obscurus, maar er toch even veel van verschil- 
de als andere verwante beschreven soorten. Deze beide vormen leefden 
te samen ; de eerste vlucht, die hij zag, bestond uit 3 dieren, alle man- 
netjes, waarvan twee horsfieldi waren en dat schijnt inderdaad het per- 
centage te zijn, waarin horsfieldi hier voorkomt. Twee maal zag hij een 
lichteren vogel in gezelschap van horsfieldi maar slaagde er niet in dezen 
te bemachtigen. Ongeveer 20 mijl verder oostelijk, op een hoogte van 
4000 voet, trof hij een vlucht van elf Gennaeus-individuen aan, waar- 
van klaarblijkelijk 2 hanen ongepaard waren en de rest uit twee fa- 
milies: een van vijf en een van vier individuen bestond. Door dagen- 
lange waarneming leerde BEEBE deze vogels individueel onderscheiden 
en begon ze toen eerst te schieten; het gelukte hem 8 dezer vogels te be- 
machtigen, nl. de geheele uit 4 individuen bestaande familie : ouders en 
twee volwassen 3 kinderen in het vederkleed van het eerste jaar ; den 
vader van de 2e familie met een jong © kind van dat jaar en de beide 
volwassen ongepaarde hanen. Het resultaat was: 
À. DE UIT 4 DIEREN BESTAANDE FAMILIE: 
vader: over ‘t algemeen op horsfieldi gelijkend, maar met de smal- 
le rompfranje en de lange staart van batemani, de intense 
blauwe niet gespikkelde rug van mearsi en de scharlaken 
pooten van nisbetti, alle in de nomenclatuur van OATES, 
den beschrijver der vele Gennaeus-soorten. | 
moeder : een gewone horsfieldi, behalve dat de staart wat lang was. 
eerste zoon; typische horsfieldi, zooals deze in Manipur voorkomt, 
maar met de basale spikkeling op de binnenste rectrices 
ongeveer 3 inch achter de bovenste staartdekveeren zicht- 
baar. 
