222 BOEKBESPREKING 
bekende proeven over overerving van defecten in de ooglens bij 
konijnen. 
Welk weerstandsvermogen „genen”’ tegen een gewijzigde omgeving 
hebben, b.v. tegenover een vreemd eiplasma, waar ze in geraken, wordt 
aan eenige voorbeelden toegelicht. Een dergelijke genotypische star- 
heid zou zich ook uiten bij de eieren, die zich volgens een combinatie- 
type klieven (met de mozaiekeieren als meest extreme vorm) in tegen- 
stelling met die, welke het correlatietype vertegenwoordigen en plas- 
tisch openstaan voor wijziging. 
Deze laatste behooren tot het materiaal, dat volgens DÜRKEN expe- 
rimenteel in bewerking moet worden genomen. Te trachten door uit- 
wendige invloeden de factoren te wijzigen, welke duidelijk uitgespro- 
ken de wet van MENDEL volgen, acht DÜRKEN een vergeefsch, dus nut- 
teloos werk; terwijl erfelijke factoren buiten dien regel vallend, hem bij 
voorkeur geschikt toeschijnen. De phaenogenetische studies van HAE- 
CKER beschouwt hij werkzaam in deze lijn. 
Terwijl SALFELD aan uitwendige factoren voor de phylogenese van 
den genotypus zoo goed als geen beteekenis toekent en alles tot inwen- 
dige verhoudingen terug wil brengen, staat DÜRKEN door zijn boven- 
genoemd proefondervindelijk werk, eerder op neo-Lamarckiaansch 
standpunt, waaraan echter zijn orthogenetische neigingen weer min of 
meer beperking opleggen. Het woord „orthogenese”” wordt echter door 
den schrijver oogenschijnlijk vermeden. M. A. v. HERWERDEN. 
KITAHARA (YOSHITAKA). Uber die Entstehung der Zwischenzellen 
der Keimdriisen des Menschen und der Säugetiere und über deren 
Physiologische Bedeutung. Arch. F. Entwickelingsmech. 1923. Bd. 
92-940, 000: 
Het veelbesproken vraagstuk omtrent de rol der interstitiëele cellen 
wordt hier aan een uitgebreid materiaal nog eens van morphologisch- 
embryologische zijde bekeken. Dit onderzoek bevestigt allereerst de 
meening, dat de kiemcellen als zwerfcellen van elders afkomstig, eerst 
later in het z.g. kiemepithelium komen te liggen en zelf nooit overgaan 
in interstitiëele cellen. Deze laatste zijn cellen van mesodermale her- 
komst, die waarschijnlijk in het embryonale bindweefsel van het 
voortplantingsorgaan in loco ontstaan en gekenmerkt zijn door haar 
excentrische kern en een duidelijke sfeer. 
RE “chri A 
