

224 BOEKBESPREKING 
J. C. B. Moens, De Kinacultuur in Azie 1843— 1882. Batavia 
1882. 4°. 393 pp. 
Dat wij hier de aandacht vestigen op dit oude werk, geschiedt omdat 
daaruit duidelijk blijkt van hoeveel belang een onderzoek naar de Cin- 
chona-vormen in de natuur zou zijn. Alle systematici hebben op de moei- 
lijkheid der soortsbegrenzing binnen het geslacht Cinchona gewezen en 
Otto KUNTZE neemt zelfs aan, dat er slechts 4 „soorten” van dit ge- 
slacht bestaan en alle andere bastaarden van deze zijn. Zekerheid om- 
trent bastaarden in de natuur is er niet, maar zeer zeker is het dat de 
verschillende op Java en in Britsch Indié ingevoerde soorten spontaan 
sterk met elkaar gebastardeerd hebben. De oorzaak daarvan, meent 
Moens, ligt in het voorkomen van makrostyle en mikrostyle bloemen. 
Hij zelf maakte de volgende bastaarden kunstmatig: C. calisaya x 
micrantha : C. calisaya x succirubra ; C. Josephiana x micrantha ; C. 
pahudiana x succirubra ; C. officinalis x Ledgeriana ; C. officinalis x 
succirubra ; C. officinalis x Pahudiana ; C. ledgeriana X succirubra. 
Ook merkte MoEns reeds op dat in F, splitsing plaats grijpt. 
De oms andigheid, waarop referent hier speciaal de aandacht 
wenscht te vestigen, is, dat de Cinchona’s in hun vaderland in den regel 
verspreid tusschen andere boomen, soms op grooten afstand van 
elkaar, voorkomen en er dus een natuurlijke isolatie plaats vindt, die 
natuurlijk bevorderlijk moet zijn, aan het ontstaan van verschillende, 
meer en meer constant wordende, typen, alias „soorten” uit een bas- 
taard-generatie. 
Aangezien de tropische wouden zich van die der gematigde lucht- 
streek, onderscheiden door de vele , soorten” waaruit het bosch is sa- 
mengesteld, biedt ieder tropisch bosch dergelijke isolatie-gelegenhe- 
den en zij hier de aandacht der botanici in de tropen op dezen mis- 
schien zeer belangrijken factor in de , soortsvorming” gevestigd. Voor 
zooverre referent bekend, is dit punt nooit nader onderzocht. IE: 
