



BOEKBESPREKING 381 
van elkaar verschilden, niettegenstaande de F, slechts uit één plant 
bestond en dus alle zaden van één individu afstamden. Bovendien we- 
ken de gevonden verhoudingen soms zoo sterk van de verhoudingen 
af, die verwacht konden worden, indien onafhankelijk mendelen had 
plaats gegrepen, dat deze met geen mogelijkheid tot Mendel-verhou- 
dingen gereduceerd konden worden. Wat de , variabiliteit’”’ der split- 
sing in verschillende zaaisels betreft, bleef het onzeker of deze door 
onregelmatige chromosomenverdeeling, al of niet door differentieele 
bevruchting of differentieele dood van gameten of zygoten gevolgd, 
veroorzaakt werd. Lethale factoren werden gevonden. Binnenkort 
hoopt de auteur eenige cytologische gegevens te kunnen publiceeren. 
Onder de overige merkwaardigheden verdient vermelding, dat terwijl 
C. indica in alle factoren, die onderzocht konden worden, homozygoot 
werd bevonden, C. glauca in meerdere factoren heterozygoot bleek te 
zijn. Deze waren de factoren: D een factor, die de roode kleur door an- 
dere factoren veroorzaakt, intenser maakt, J een factor voor diepere 
kleuring der nerven, K een der factoren, verantwoordelijk voor de 
waslaag op de bladeren van C. glauca, P een intensiveeringsfactor voor 
centrale kleuring, en de factoren O en R. Ris een factor, die in homo- 
zygoten toestand roode vlekken in gele bloemen veroorzaakt, die over 
de geheele breedte van het staminodium verspreid zijn en in heterozy- 
goten toestand zulke vlekken alleen op het midden-gedeelte van het 
staminodium, en Q een, waarschijnlijk met R gekoppelde, lethale fac- 
tor, die in homozygoten toestand, alle RR planten doodt. 
Canna glauca is dus een heterozygote „soort’’. Voor verdere bijzon- 
derheden moet naar de origineele publicatie verwezen worden. Het 
ware van veel belang te weten of beide soorten hetzelfde aantal chro 
mosomen hebben, of wel in chromosomengetal verschillen. ae 
IssaJEw (W.). 1923. Vererbungsstudien an tierischen Chimaeren. 
Biol. Centralblatt Bd. 43. p. 115. 
Dit is een korte mededeeling over een belangrijk onderzoek, waarvan 
men wenschen mag, dat ook de uitvoerige publicatie buiten Rusland 
zal verschijnen. Voor verkrijging van dierlijke entbastaarden, werd 
zeer geschikt materiaal gekozen, namelijk de zoetwaterpolyp, waarvan 
ISSAJEW twee soorten, Hydra vulgaris en Pelmatohydra oligactis, tot 
