2 LOTSY, CUCURBITA-STRIJDVRAGEN. 
beweren; dat de door DRUDE verkregen „Gestreifter Apfel” wel 
zeker niets met C. melanosperma te maken heeft, heb ik in ’t 
historisch overzicht, geloof ik, wel bewezen. 
Omtrent de mogelijkheid of onmogelijkheid van ’t verkrijgen van 
vruchtbare bastaarden tusschen C. maxima en C. Pepo waag ik’t 
nog niet eene meening te uiten; het aantal daartoe gedane pogingen 
is nog veel te gering. Het volgende jaar hoop ik hierover nader 
te kunnen berichten. 
Reeds dadelijk zij echter opgemerkt, dat zij, die aan dit feit 
eenige gevolgtrekking omtrent een doorgaand verschil tusschen eene 
„soort” en eene „varieteit” zouden willen vastknoopen, daaraan 
verkeerd zouden doen. 
Op zichzelf is het natuurlijk niets bizonders dat er „soorten” 
zijn, die niet met elkaar kruisen, terwijl er andere bestaan, die 
dit wel doen; dat het hier opvalt, dat C. maxima en C. Pepo met 
elkaar geen bastaarden geven is uitsluitend het gevolg van de fout 
om de vertegenwoordigers van beide Linneonten pompoenen te 
noemen, een fout, die trouwens de Franschen, die de eerste Poti- 
rons en de tweede Pépons noemen, niet begaan. Tot die fout zijn 
wij gekomen door bij deze planten alleen op de vruchten te letten, 
let men ook op andere kenmerken, bv. op de bladeren, dan zien 
wij dadelijk, dat er tusschen beide Linneonten groote verschillen 
bestaan, die alleen weggedoezeld worden door de ometa nes 
dat wij nu eenmaal de vruchten van beide als „Pompoenen’” aan- 
duiden, een collectief-begrip, dat overigens zeer weinig zegt als 
men de groote verschillen tusschen deze onderling in het oog houdt. 
Wij zouden een volkomen analoog geval hebben als wij alle 
appel- en peren-vormen met een collectief-naam aanduidden, ze bv. 
pomomalen noemden. Dàt zou den indruk wekken als vormden 
de pomomalen één groep en als er nu een systematicus kwam, 
die aantoonde dat wij bij de pomomalen onderscheiden moesten 
tusschen peren (Pirus communis) en appels (Pirus malus) en 
dat deze onderling niet kruisbaar zijn, dan zouden wij een vol- 
komen analoog geval hebben aan het ons door NAUDIN geleerde, 
dat men de pompoenen behoort te splitsen in Fotirons (C maxima) 
en Pépons (C. Pepo). 
Het feit, dat Cucurbita maxima en C. Pepo geen bastaarden 
met elkaar vormen is dus volstrekt niet verwonderlijker dan dat 
