LOTSY, CUCURBITA-STRIJDVRAGEN. 3 
Pirus communis en P. malus dit niet doen of dat twee andere, 
willekeurige Linneonten daartoe niet in staat zijn. 
Naar mijne opvatting trouwens, bestaan er bij de Potirons, zoo- 
wel als bij de Pépons, evengoed als bij de appels en peren zeer 
- vele soorten d.w.z. constant hun eigenschappen verervende vormen. 
Nu blijft het interessant, dat men deze soorten, in beide ge- 
vallen tot twee groepen brengen kan, die gesloten syngameonten 
vormen en dat deze gesloten syngameonten ook zekere morpho- 
logische eigenschappen gemeen hebben. 
Dit punt wensch ik echter pas nader te bespreken, als de nog 
te nemen proeven hebben aangetoond, dat kruising tusschen Po- 
tirons (C. maxima) en Pépons (C. Pepo) werkelijk niet mogelijk 
is. Ik hoop hierop dus ’t volgend jaar terug te komen Reeds nu 
kan worden bericht dat bastaarden tusschen zéér afwijkende vor- 
men van C. maxima evengoed als tusschen zéér afwijkende vormen 
van C. Pepo mogelijk zijn en dat deze in Fo sterk splitsen. 
Twee dezer gevallen mogen hier besproken worden. 
1. Kruisingen binnen C. maxima. 
Zooals wij zagen onderscheidt NAUDIN binnen dit Linneon twee 
groepen: de Turksche mutsen en de Potirons zonder muts. Het 
onderscheid in vruchtvorm tusschen deze beiden, en de groote 
overeenkomst in bladvorm (typisch voor C. maxima) moge uit 
_ de photo’s op p. 4 waarvan de eene een Turksche muts, de andere 
een zwarte Hubbard Squash voorstelt blijken. 
Bij de kruising van Turksche muts X Zwarte Hubbard Squash 
werden 9 F, planten verkregen, van welke er 3 stierven vóór zij 
vrucht zetten, terwijl het van 4 andere niet gelukte zelf bestoven 
vruchten te verkrijgen. Door zelf bestuiving ontstane vruchten werden 
dus slechts van de planten 1916 12.1 en 1916 12.5 verkregen. Van 
beide waren de vruchten intermediair, zoowel wat vorm als wat 
kleur betreft, hoewel zij in vorm meer tot de Turksche muts naderden, 
zij hadden echter nooit zoo ver uitpuilende karpellen als deze, ja de 
vrucht van plant 1916 12.5 verkregen, was zelfs bijna geheel onder- 
standig, hoewel het kurkringetje op den top nog als een laatste rest van 
halfonderstandigheid te beschouwen is. De kleur was overwegend 
aan de moeder (Turksche muts) ontleend, verreweg het grootste 
deel van de vrucht toch was rood gekleurd, de groene kleur rondom 
den kurkring, die de plaats der insertie van de Corolla aanduidt 
