EEN OPWEKKING OM VOORT TE GAAN MET HET 
KRUISEN VAN INDIVIDUEN TOT VERSCHILLENDE 
LINNEONTEN VAN HET GESLACHT 
VERBASCUM BEHOOREND 
door J. P. Lorsy. 
Binnen geen enkel geslacht is het zoo gemakkelijk om bastaarden 
van, tot verschillende Linneonten behoorende, individuen te krijgen 
als binnen het geslacht Verbascum. Ongelukkigerwijze zijn deze 
vooralsnog steeds steriel gebleven ; men raadplege hierover SIRKS: 
Stérilité, auto-inconceptibilite et différentiation sexuelle physiologique 
(Arc. néerl. Sc. ex. et nat. Serie III B. T. III p. 205-234). 
Toch geve men den moed niet op: bij mijne kruisingen van 
Nicotiana paniculata X N. rustica waren onder eenige honderde 
F, planten 'alle met uitzondering van één enkel exemplaar steriel 
zoodat, indien dit exemplaar niet verkregen was, ook die kruising 
als volkomen steriel zou zijn beschouwd. Er is echter een directer 
aanleiding dan deze om de hoop nog niet op te geven om vruchtbare 
Verbascum-bastaarden te krijgen en wel een artikel van CHARLES 
DARWIN in het Journal of *"= Linnean Society van 1869 (Vol. X) 
p. 451 seq., dat ik hier woordelijk vertaal. 
„Ik (DARWIN) plantte een jonge wilde Verbascum in mijn tuin, 
met het doel met deze proeven te nemen, en toen deze bloeide 
bleek zij duidelijk te verschillen van de drie soorten van dat ge- 
slacht die in onze buurt voorkomen. Ik hield ze voor een zonderlinge 
varieteit van V. thapsus. Zij bereikte een hoogte van 8 voet! Zij 
werd door een net tegen insectenbezoek beschermd en onder deze 
omstan ligheden zetten de meeste Verbasca goed zaad. Tien bloemen 
werden bovendien zorgvuldig bestoven met pollen van dezelfde 
plant; en toen, later in het seizoen, het net weggenomen werd, 
werd de plant voortdurend door bijen bezocht; toch vormde zij, 
hoewel veel vruchten aangezet werden, geen enkel zaad. Het 
