SIRKS, VERWANTSCHAP ALS BIOLOGISCH VRAAGSTUK. 31 
hybride „Typus” te komen, nog wat vager en wat minder exact, 
dan zijn verwantschapsopvatting al was. Natuurwetenschappelijke 
vooruitgang laat zich niet verkrijgen door in de luchtehangende 
redeneeringen, zooals RAUTHER die geeft. Een scherpe terminologie 
moet daarvoor ons uitgangspunt zijn. 
De beide vormen van verwantschap, zooals we die reeds leerden 
kennen, zijn niet te vereenigen; de daaraan oorsprong gevende 
beschouwingswijzen zijn zoo in den grond verschillend, dat de 
verwantschap naar afstamming, de genealogische dus, en de ver- 
wantschap naar bezit aan erfelijke eigenschappen, de genotypische 
verwantschap, nooit tot een geheel versmolten zullen kunnen worden. 
Dat zal u misschien bevreemden: het is een vrijwel ingeburgerd 
geloof, dat nauwe samenhang in afstamming groote overeenstemming 
in bezit aan erfelijke eigenschappen met zich brengt, en omgekeerd 
zou gelijkheid van genotype getuigen voor genealogische saam- 
hoorigheid. Dat is nooit meer dan geloof kunnen worden en het is 
een slechts tot op geringe hoogte gerechtvaardigd geloof. 
Beginnen we met zoo scherp mogelijk te omschrijven wat deze 
beide opvattingen van verwantschap behelzen; genealogische ver- 
wantschap is dan de overeenstemming bestaande tusschen twee 
levende wezens ten opzichte van hun afstamming; genotypische 
verwantschap de overeenstemming bestaande tusschen twee orga- 
nismen ten opzichte van het samenstel van erfelijke eigenschappen, 
dat ze bezitten. Beide vormen kunnen zijn absoluut en gradueel; 
genealogische verwantschap in absoluten vorm bestaat tusschen 
twee kinderen van hetzelfde ouderpaar, terwijl haar gradaties uit- 
gedrukt kunnen worden analoog aan de onder menschen geldende 
graden van bloedverwantschap. Absolute genotypische verwantschap 
vereischt volkomen overeenstemming, dus identiteit tusschen twee 
individuen ten opzichte van hun bezit aan erfelijke eigenschappen; 
de gradaties daarvan worden uitgedrukt, schematisch gesproken, 
door het procentgetal erfelijke eigenschappen, dat beide individuen 
gemeenschappelijk hebben. 
Die beide verwantschapsomschrijvingen dekken elkaar volstrekt 
niet: iedereen, die eens een kruising gemaakt heeft tusschen twee 
op zichzelf fokzuivere individuen, welke in meer dan één erfelijke 
eigenschap van elkaar verschillen, en van die kruising de tweede 
en derde generaties heeft opgekweekt, weet uit eigen ervaring, dat 
