32 SIRKS, VERWANTSCHAP ALS BIOLOGISCH VRAAGSTUK. 
er onder de kinderen van hetzelfde plantenindividu na zelfbestui- 
ving of van hetzelfde dierenpaar individuen kunnen voorkomen, 
die genotypisch sterk van elkaar verschillen. En voor hen, die dit 
nog niet uit eigen aanschouwing kennen, mogen de getallen spreken: 
uit een kruising van twee planten, die in vijf onderling -onafhan- 
kelijke erfelijke eigenschappen van elkaar verschillen, krijgt men 
een aantal kleinkinderen (broers en zusters) die in 1024 groepen 
verdeeld kunnen worden, welke groepen alle een ander bezit aan 
erfelijke eigenschappen toonen; bij verschil in tien erfelijke eigen- 
schappen der ouders, is dit laatste getal zelfs meer dan een milli- 
oen. En omgekeerd is het evenzeer juist, dat beide omschrijvingen 
iets anders beoogen: uit de paring van twee organismen kunnen 
kinderen geboren worden, die met de kinderen van een ander 
organismenpaarin erfelijke eigenschappen volmaakt overeenstemmen, 
terwijl toch de beide ouderparen niet de minste bloedverwantschap, 
in den familiaren zin van het woord, hebben. Voorzoover de 
erfelijke eigenschappen zich bij de vorming van de voortplantings- 
cellen onafhankelijk van elkaar gedragen, laat zich dit gemakkelijk 
langs wiskundigen weg afleiden. En experimenteel werk is er even- 
zeer genoeg voorhanden, om dit aan te toonen, bijv. de bekende 
synthese van Oenothera Lamarckiana uit de beide vormen bien- 
nilaeta en biennivelulina. 
Dit sluit echter niet de mogelijkheid uit, dat genealogisch nauw- 
verwante individuen ook groote genotypische overeenstemming 
toonen; ieder stel planten of dieren, kinderen van eenzelfde ouder- 
paar zijn genotypisch volmaakt verwant, wanneer maar die ouders 
volkomen fokzuiver zijn ten opzichte van al hun erfelijke eigen- 
schappen. Want dan krijgen immers alle kinderen de beschikking 
over dezelfde erfelijke eigenschappen van hun vader en van hun 
moeder. Nog een tweede mogelijkheid doet zich hierbij voor: 
de zén. eeneiige of identieke tweelingen onder de menschen, die 
ontstaan uit een enkele bevruchte eicel en dan ook wel zoo nauw 
als maar eenigszins denkbaar is, genealogisch verwant zijn, hebben 
naar alle waarschijnlijkheid onderling ook een zeer nauwe genoty- 
pische verwantschap. En wat bij ons menschen hooge uitzondering 
is, is bij het gordeldier Tatusia algemeene gewoonte. Immers daar 
worden, al naar de soort, 4 of 8 individuen door deeling uit dezelfde 
bevruchte eicel gevormd, met een gemeenschappelijk chorion, en 
