SIRKS, VERWANTSCHAP ALS BIOLOGISCH VRAAGSTUK. 34 
mogen ook samen met een gebrek aan genotypische overeenstem- 
ming tusschen de cellen van de verschillende bladgedeelten? Ik 
wensch echter thans niet verder dit nog zeer hypothetische gebied 
te betreden, maar alleen erop te wijzen, hoe wijd gezichtsveld voor 
onderzoekingen op erfelijkheidsgebied ons door deze beschouwing 
van het vraagstuk der verwantschap hier geopend wordt. 
Keeren we thans terug tot onze scheiding der beide opvattingen 
van verwantschap: de genealogische als saamhoorigheid naar af- 
stamming en de genotypische als saamhoorigheid door overeen- 
komst in erfelijken aanleg. De omschrijvingen dier beide verwant- 
schapsbegrippen zijri zooals vanzelf spreekt, niet meer dan uitgangs- 
punten, vanwaaruit wellicht meer te bereiken valt. Om echter verder 
te komen, is methodiek noodig; we kunnen de verwantschap 
tusschen twee organismen niet zoomaar constateeren zonder eenig 
behoorlijk onderzoek en dit onderzoek verlangt een nauwkeurig 
in haar deugden en ondeugden bekende onderzoekstechniek. 
Hoe benaderen we nu de verwantschap, die twee organismen 
onderling toonen? Hoe bepalen we den graad van verwantschap 
tusschen deze beide? Indien we ons deze vraag voorleggen en we 
nemen daartoe twee willekeurig gekozen dieren of planten als proef- 
konijnen, dan zal zich als vanzelf een methode aan ons opdringen, 
die zeer voor de hand ligt: de beschrijvende methode. Van ieder 
der beide organismen maken we een portret, zij dit nu in woorden 
of in afbeeldingen en deze beide portretten worden vergeleken. 
Daarmee hébben we al een vrij hoog standpunt bereikt op het 
bergspoor waarlangs de biologische methodiek bezig is op te 
klimmen, want we hebben al de trappen, waarop zuivere beschrijving 
en waarneming staan, reeds beneden ons. We zijn aan de ver- 
gelijking gekomen, waaraan we niet ontkomen kunnen. En evenmin 
als wij persoonlijk eraan ontkomen kunnen, evenmin is de weten- 
schap in haar geschiedenis eraan ontkomen. Ze heeft, in den tijd 
waarin verwantschap nog een der vage begrippen was, welke in 
een doos van Pandora besloten liggen, zich tevreden gesteld met 
hetopmaken van uitvoerige beschrijvingen, gedetailleerde portretten; 
waren de portretten van twee planten vrijwel gelijk, dan werden 
die planten ook als zeer naverwant beschouwd. Ongetwijfeld zou 
dit een zeer gemakkelijk kriterium van verwantschap zijn en het 
is voorzeker die groote gemakkelijkheid, die aan de portretmethode 
