SIRKS, VERWANTSCHAP ALS BIOLOGISCH VRAAGSTUK. 43 
als bewijs daarvoor te beschouwen. De geheele eiwitmethode geeft 
ons wel een inzicht in de fijnere bouw en bijzonderheden van 
lichamelijke overeenstemming, maar voor genotypische verwant- 
schap is ze evenmin als voor genealogische, totnutoe van bewijs- 
kracht geweest. 
Indien we na deze negatieve gevolgtrekkingen moeten aangeven, 
hoe dan wel: het experiment als bewijsbron voor verwantschaps- 
beschouwingen kan worden gebruikt, dan treedt reeds dadelijk het 
verschil tusschen beide omschrijvingen van de verwantschap te 
voorschijn. Genealogische verwantschap, overeenstemming in afstam- 
ming dus, laat zich slechts door stelselmatig kweeken onder con- 
trôle aantoonen; alleen regelmatige stamboekhouding en het admi- 
nistreeren van een nauwkeurig bijgehouden burgerlijke stand voor 
al wat levend organisme is, is hier de weg om kennis ten opzichte 
van die genealogische verwantschap te vergaren. Dan wordt ook 
terstond duidelijk, dat die genealogische verwantschap theoretisch 
wetenschappelijk zonder waarde is, maar practisch voor kweekerij 
en fokkerij van beteekenis kan zijn, vooral waar het betreft het 
fokken van groote huisdieren, wier bezit aan erfelijke eigenschappen 
niet zoo gemakkelijk langs directen weg te ontsluieren valt. Het 
is hier, zoowel als in de geneeskunde, een noodzakelijk hulpmiddel, 
een hulpmiddel, dat ons voor de praktijk zeker wel nuttig zijn 
kan, mits goed uitgevoerd en mits het zich niet verhoovaardigt, 
de experimenteele onderzoekingen naar verwantschap te kunnen 
en te mogen vervangen. Want deze laatsten moeten steeds de 
voornaamste plaats bekleeden. 
En in de erfelijkheidsleer gaat het juist hierom : het benaderen 
van de genotypische verwantschap. We moeten trachten uit te 
maken, hoe groot de overeenstemming in genotype, dus-in bezit 
aan erfelijke eigenschappen tusschen twee organismen is, en de 
eenige weg, die tot kennis te dien opzichte brengen kan, is analyse 
van de genotypische structuur dier organismen. Daarvoor is geen 
stamboekhouding voldoende, hoe nauwkeurig ook gehouden; daar- 
voor zijn in de eerste plaats stelselmatige kweekproeven een ver- 
eischte. Wil men een voorbeeld, dan denke men aan de in de 
erfelijkheidsonderzoekingen van de laatste jaren zoo klassiek ge- 
worden witte muizen; kweekt men alleen witte muizen en geen 
andere, dan zal, voorzoover we tenminste. totnogtoe weten, ook 
