BOEKBESPREKING. 
DUERDEN, J. E. 1918., Absence of Xenia in Ostrich eggs. 
(Journal of Heredity, October 1918. p. 243—244. 2 figuren.) 
HOLDEFLEISS en WALTHER hebben bij hoenders, ARMIN VON TSCHER- 
MAK bij kanaries en vinken verschijnselen beschreven, die, naar hun 
meening, te wijten zijn aan invloed van den vader op de ei-schaal 
van de moeder. 
DUERDEN heeft nu Zuid-Afrikaansche struisvogels (Struthio austra- 
lis) gekruist met Noord-Afrikaansche (S. camelus). S. australis heeft 
groote poriën in de eischaal, S. camelus zeer kleine, zoodat de 
eieren van de eerste zeer duidelijk grof gestippeld zijn, die der 
laatste bijna glad. Ook in andere opzichten verschillen de eieren 
zoo zéér, dat het nooit eenige moeite kost te bepalen tot welke 
Jordanon een ei behoort. | | 
Ongeveer 200 eieren werden van reciproke kruisingen verkregen 
en in geen enkel geval, was er eenige de minste invloed van den 
vader te bespeuren. — 
De F, dieren zijn in de meeste kenmerken intermediair tusschen 
de beide ouders, de kale plek op den kop van S. camelus, die bij 
S. australis ontbreekt, domineert echter. De eieren, door de F; dieren 
gelegd, naderen in grootte en vorm het meest, zelfs bijna geheel, 
tot die van S. australis, de porién zijn echter intermediair in aantal 
en diepte. Reciproke bastaarden vertoonen in deze opzichten geen 
verschillen. 
De auteur besluit: 
„It can therefore be regarded as established that so far as con- 
„cerns the egg of the ostrich there is no evidence whatever of the 
„phenomenon. of Xenia.” 
Lorsy. 
