62 BOEKBESPREKING. 
waren bezig met een onderzoek naar de overerving van ’t gewicht, 
en kruisten tot dit doel een soort Japansch muisje met een soort 
groote witte muizen. Zoodoende waren ze in ’t bezit gekomen van 
een groote verzameling (te zamen ongeveer 700 kooien met dui- 
zenden muizen) F;- en Fo-dieren, terwijl ook terugparingen van 
bastaarden met witte en met Japansche muizen hadden plaats gehad. 
Daar breekt begin 1919 een epidemie uit onder de bevolking, 
waarschijnlijk door een massale besmetting, want alle Jap. muizen, 
ongeveer 60, stierven. De oorzaak was waarschijnlijk een Staphy- 
lococcus, die uit het hartebloed van 5 verschillende dieren kon 
worden geïsoleerd. Merkwaardig was het echter dat witte muizen, 
die met Japansche in één kooi woonden, gezond bleven; er bestond 
dus een duidelijk verschil in vatbaarheid. En hierbij bleek nu een 
factor in ’t spel te zijn die volgens MENDEL overerfde ; niet onwaar- 
schijnlijk hadden de witte muizen een factor meer dan de Japansche, 
die hen beschutte tegen de ziekte. De bastaarden stierven niet; 
de onvatbaarheid bleek dus dominant. Van de Fo-generatie, 31 nesten 
met 125 individuen, bleven er 91 in ’t leven en stierven er 34. 
Volgens MENDEL zou men verwacht hebben een verhouding 93.75: 
31.25. Terugparing van bastaarden met Jap. muizen zou volgens 
MENDEL 50°/, vatbare moeten geven. Van de 57 dieren, aldus ont- 
staan, stierven er 32, terwijl men theoretisch 28.5 zou hebben ver- 
wacht. Terugparing van bastaarden met witte muizen zou alleen 
onvatbare dieren moeten geven. Van de 51 dieren, aldus ontstaan, 
stierf er slechts één. 
Bij het begin van de telling hadden deze onderzoekers niet in ’t 
minst verwacht zulke cijfers te vinden, dat zij gedwongen zouden 
worden het onderscheid toe te schrijven aan één enkelen overgeérf- 
den factor; zij hadden ingewikkelder verhoudingen verwacht. Mis- 
schien is de kans klein dat er meer zulke eenvoudige gevallen 
worden gevonden. Toch zou ’t wellicht de moeite loonen om wat 
meer in deze richting te zoeken, b. v. bij tuberculose, waarbij, behalve 
besmetting, wellicht eveneens een overgeërfd moment aanwezig is. 
S. L. SCHOUTEN. 
