64 BOEKBESPREKING. 
Kasanus, B., 1919, Genetische Studien über die Blüten von 
Papaver somniferum L. (Arkiv for Botanik XV 18. 87 pp. 
3 pl.). 
Soorten van het geslacht Papaver vormen ontegenzeggelijk in 
vele opzichten dankbaar materiaal voor kruisingen en erfelijkheids- 
proefnemingen; het is dan ook wel verwonderlijk, dat, afgezien van 
enkele kortere mededeelingen van DE Vries, Hurst en FRUWIRTH, 
eerst thans een eenigszins uitvoeriger verhandeling over kruisingen 
tusschen Papaver somniferum-varieteiten gepubliceerd wordt. KAJa- 
Nus geeft hierin nog pas voorloopige resultaten van kruisingen, 
waarbij in het bijzonder de verhouding tusschen enkele en dubbele 
bloemen, gaafrandige en gefranjede kroonbladeren, violette, roode 
en witte bloemen, met of zonder basale vlekken, groengestreepte 
kroonbladeren en kroonbladeren zonder die streping, misvormde 
en normale bloemen, onderzocht worden. 
Met eenige goeden wil laten zich KAJANUS’ resultaten wel in een 
of ander Mendelschema onderbrengen, maar hij slaagt daarin toch 
alleen door in verschillende richting werkzame gewone factoren en 
homomere factoren en ook Hemmungsfactoren aan te nemen. Zoo 
zouden bijv. twee homomere genen bestaan, die ieder op zichzelf 
en samen enkelvoudige bloemen zouden veroorzaken; bij beider 
afwezigheid zijn de bloemen dubbel. Drie homomere factoren zouden 
ieder voor zich een bepaald franjetype der kroonbladeren te voor- 
schijn roepen; ontbreken ze alle drie dan zijn de bloemen gaaf- 
randig. Maar daarnaast kan de bloem ook gaafrandig zijn, als de 
franjefactoren wel aanwezig zijn; dan moet echter de hulp van een 
„Hemmungsfactor” ingeroepen worden om de splitsingsverschijn- 
selen te verklaren. Ten opzichte van de bloemkleur neemt KAJANUS 
genen aan voor kleur en voor verspreiding der kleur; van kleur- 
factoren twee groepen: rood en violet, ieder van beide beschik- 
kend over een grondfactor en een aantal versterkingsfactoren. Violette 
factoren maken de bloem boven en beneden violet; roode factoren 
boven rood, beneden wit; hun samenwerking geeft bloemen boven 
rood, beneden violet, hun ontbreken bloemen wit. De versprei- 
dingsfactoren voor de kleur bepalen de verhouding tusschen zoom 
en basale vlek; er schijnen meer genen dan één in het spel te zijn. 
Ook de nuanceering der bloemkleur wordt door verspreidingsfac-. 
