: BOEKBESPREKING. 65 
toren beïnvloed. Bovendien heeft KAJANUs het bestaan van eigen- 
aardige factoren kunnen waarschijnlijk maken: een voor groene 
streping in de bloemen en een andere voor witte streping; bloem- 
misvorming, vorming van epiphylle wratten op de kroonbladeren, 
vergroeiing der kelkbladeren en polycarpie hangen alle ieder van 
afzonderlijke genen af. 
Kasanus’ werk is als eerste orienteerend onderzoek van de erfe- 
lijkheidsverschijnselen bij Papaver somniferum zeker verdienstelijk, 
maar het blijft te wenschen, dat nadere studies hierin volkomen 
licht zullen brengen. Echter is Papaver een object, dat technisch 
wel moeilijkheden met zich brengt door de buitengewone teerheid 
der kiemplantjes en het slechte aanslaan der verspeende en uitge- 
plante jonge plantjes, waarmee de onderzoeker terdege heeft rekening 
te houden. _ 
SIRKS. 
KAMMERER, P., 1919. Vererbung erzwungener Formverände- 
rungen. I Mitt. Die Brunftschwiele des Alytes-Männchen aus 
„Wassereiern.” (Arch. f. Entwicklungsmechanik. XLV. p. 323— 
8104 2) pl 1919). 
Mac Bribe. E. W., 1919. The inheritance of acquired charac- 
ters. (Nature. CIII. p. 225. May 22. 1919.) 
BATESON, W., 1919. Dr. KAMMERERS testimony to the inhe- 
ritance of acquired characters. (Nature CI. p. 344—345. 
July 3. 1919). 
De hardnekkigheid, waarmee KAMMERER blijft vasthouden aan de 
rechtsgeldigheid van zijn proefnemingen, die de erfelijkheid van 
verworven eigenschappen moeten bewijzen, is te bewonderen; 
publicatie na publicatie verschijnt.en stuit altijd weer op ernstigen 
tegenstand of nog erger op taai scepticisme. Een heele reeks ver- 
handelingen over allerlei onderzoekingen moet zijn standpunt niet 
alleen aannemelijk maken, maar volgens KAMMERER ook de vol- 
strekte juistheid daarvan bewijzen. 
Nu zijn totnogtoe de resultaten door hem bereikt, nooit zóó ge- 
weest, of een niet-tevoren overtuigde kon er altijd wel een speld 
tusschen krijgen; terwijl hij zelf uit zijn proefnemingen steeds weer 
Genetica II, 5 
