BOEKBESPKEKING. 69 
Hoezeer WOLTERECK’S inzicht juist is geweest, is later gebleken 
toen ook bij Cladoceren reeksen van „intersexes” zijn ontdekt 
volkomen vergelijkbaar met die welke GOLDSCHMIDT bij Lymantria- 
kruisingen kunstmatig heeft opgewekt. Op het belangrijke van dit 
feit wordt door GOLDSCHMIDT in zijn laatste publicatie met nadruk 
gewezen. Hij vermeldt dat BANTA in Szmocephalus-culturen alle 
mogelijke overgangen heeft gevonden van wijfjes tot mannetjes en 
ziet verwachtend uit naar BANTA’s verder onderzoek. Ondertusschen 
heeft deze laatste nieuwe mededeelingen gedaan omtrent reeksen 
van intersexes („sex intergrades”) in culturen van Daphnia longi- 
spina. BANTA noemt zichzelf de ontdekker van dit merkwaardige 
verschijnsel bij Cladoceren. Bij de vrij beperkte literatuur over 
erfelijkheid bij Crustaceeën is het onbegrijpelijk, dat de onderzoekin- 
gen van OLGA KUTTNER in WEISMANN’S laboratorium den Amerikaan 
onbekend zijn gebleven. Legt men de publicatie uit het jaar 1909 
van KUTTNER naast die van BANTA in 1918, dan vindt men een 
volkomen overeenkomstige beschrijving van erfelijke sexueele over- 
gangen bij Daphnia pulex met duidelijke afbeeldingen begeleid, 
de typische „sex-intergrades’’ van BANTA of intersexes van GULD- 
SCHMIDT, alleen met dit verschil, dat de Duitsche schrijfster nog 
den naam pseudohermaphroditisme voor deze overgangsvormen 
gebruikt. 
Ook aan GOLDSCHMIDT is vermoedelijk het onderzoek van OLGA 
KUTTNER, dat zulk een fraaie bevestiging van WOLTERECK’S opvatting 
bracht, ontgaan. Tenminste de tijden zijn er niet naar den vreem- 
deling boven den landgenoot een onnoodige prioriteit toe te kennen. 
M. A. v. HERWERDEN. 
Mac Leop, J., 1919. The quantitative method in biology. 
(Manchester, 1919, University press. 228 pp. 27 fig.). 
Sedert den opbloei van het mendelisme en van de experimen- 
teele methodiek, waarmee het mendelisme werkt, is tusschen deze 
modernistische richting en de oude waarnemingsmethoden der 
systematiek, een diepe kloof ontstaan. De mendelist pur sang negeert 
alles, wat systematische studie in de natuur betreft, werkt in de 
diepte en concentreert zich geheel op een bepaald probleem; de 
systematicus houdt zich voornamelijk bezig met beschrijving van 
