BOEKBESPREKING. 83 
phaenotype en genotype in het individu, of liever van persborliie 
waarde en van fokwaarde. Beoordeeling op het uiterlijk deugt 
principieel niet, en beoordeeling op de nakomelingschap is vaak 
zeer bezwaarlijk. Bij zelfbestuivende planten, waar het beginsel 
der „reine Liniën” doorgevoerd kon worden, is de zaak nog be- 
trekkelijk eenvoudig; de fokwaarde laat zich hier gemakkelijk be- 
palen. Bij dieren en kruisbevruchtende planten is het anders; daar 
moet een andere methode erop gevonden worden, een methode, 
die SCHMIDT aanduidt als die van de kruisgewijze paring. De 
fokwaarden van twee mannelijke dieren kunnen vergeleken worden 
door ze één voor één met een bepaald wijfje te paren en de 
beide nakomelingschappen te vergelijken: die van twee vrouwelijke 
dieren door ze met eenzelfde mannetje te paren. Zoo kunnen we door 
stelselmatige proeven alle dieren van een bepaalde populatie naar hun 
fokwaarde rangschikken. SCHMIDT heeft deze methode uitgewerkt 
en toegepast in forellenkweekerijen ; de verkregen resultaten spreken 
inderdaad wel voor de practische doorvoerbaarheid in de visch- 
teelt. Of echter in de fokkerij van grootvee zulke nauwkeurige ge- 
tallen te verkrijgen zijn, laat zich m.i. betwijfelen. Natuurlijk kan 
. deze methode der kruisgewijze paring ook bij zelfbevruchtende 
planten toegepast worden en daar als contröle op de na zelfbe- 
vruchting verkregen resultaten gelden; van belang is dit voornamelijk, 
als we met zelfbevruchtende planten te maken hebben, wier fok- 
zuiverheid maar schijnbaar is. Inderdaad zal deze methode, mits 
ze systematisch en nauwgezet wordt doorgevoerd, in vele gevallen 
ons verder kunnen brengen bij het beoordeelen der/fokwaarde van 
cultuurplanten en huisdieren; toch blijft ook hier, vooral bij grootvee 
met weinig nakomelingen per paring een andere, meer direkte methode 
een nog lang niet bereikt ideaal. 
SIRKS. 

SHAMEL, A. D., 1918. Why navel oranges are seedless. (Journal 
of Heredity, October 1918 p. 247—249, 2 figuren.) 
Het antwoord is eenvoudig: omdat de antheren van dezen vorm 
geen pollen bevatten. Bestuift men ze met pollen van een anderen 
vorm, dan zetten zij wél zaad. In 1910 vond de auteur bij River 
