BOEKBESPREKING. | 85 
_ Na deze theoretische uiteenzetting volgt de toepassing in ’t bij- 
zonder in de leer der eugenetiek. Men wil het menschdom verbeteren. 
In ’t laatst der vorige eeuw waren er die het middel daartoe zagen 
in den strijd om het bestaan; tuberculose, alcoholisme, ontucht 
waren de beste middelen om minderwaardige individuen uit te 
roeien. Philanthropie zou verkeerd zijn. Gelukkig heeft het goede 
in den mensch over deze richting, die zijn moreel verlaagde tot 
dat beneden het dier, gezegevierd. Thans zoekt men het in een 
. wijziging van de verhouding tusschen de geboortecijfers der erfelijk 
minder goed en der beter aangelegden; zooals ’t nu is brengen de 
eersten veel meer kinderen voort dan de laatsten. Men wil minder- 
waardigen de voortplanting verhinderen, en daarentegen de maat- 
schappelijke toestanden der midden- en hoogere klassen zoo maken 
dat bewuste kinderbeperking daar niet meer zoo veel zal voorkomen. 
Bij al deze pogingen moet men wel in ’t oof houden dat de 
erfelijkheidsverhoudingen bij den mensch ingewikkelder zijn dan 
bij vele andere levende wezens, wegens het groot aantal (47 en 48) 
kernstaafjes. Alles te zamen genomen staan we pas aan den aan- 
vang; wij weten van den erfelijken aanleg van den mensch zeer 
weinig, en bijgevolg zal het niet gemakkelijk zijn, door verandering 
van dien aanleg, het menschdom op hooger peil te brengen. Toch 
kunnen we veel doen wanneer we althans beginnen met de uit- 
wendige omstandigheden te verbeteren die van invloed zijn op 
het tot uiting komen van de lichamelijke en geestelijke eigen- 
schappen. Daardoor wordt wel alleen de phaenotypus gewijzigd, 
en als zoodanig is het slechts een schijn- en geen rasverbetering. 
Maar dit zal éérst moeten geschieden, wil in een verre toekomst 
misschien nog eens de erfelijke aanleg verbeterd worden. 
S. L. SCHOUTEN. 
THOMSON, J. A., 1919. Heredity. (Third edition. 627 pp. 47 
fig. Londen, J. Murray, 1919). 
In 1907, toen de handboeken over erfelijkheidsleer nog zeer 
schaarsch waren, heeft de bekende zoöloog, J. A. THOMSON, hoog- 
leeraar te Aberdeen, ons een der eerste samenvattende werken 
over alle met erfelijkheidsleer samenhangende vraagstukken gegeven, 
