BOEKBESPREKING. 89 
oogen worden gezien. De kruisingen van Oenothera Hookeri met 
de muteerende soorten, gedragen zich in zooveel opzichten ver- 
schillend van de overige gevallen dat zij geschikt materiaal voor 
dit onderzoek schijnen op te leveren. O. Hookeri X O. biennis 
geeft eene splitsing in de tweede generatie, die niet de Mendelsche 
regels volgt en O. Hookeri x O. Lamarckiana vormt tweelingen 
van het type van laeta en velutina, maar zonder hun gewone 
constantheid, doordat de laeta in iedere generatie in dezelfde twee 
typen splitst.” 
„De ontdekking van massa-mutatie bij O. grandiflora en van het 
verband tusschen deze en de vorming van tweeling-bastaarden bij 
deze soort vormt het duidelijkste geval voor deze nieuwe opvatting 
en ik zal daarom beginnen met de resultaten van mijn kruisingen 
van deze soort met O. Hookeri mede te deelen.” 
DE VRIES gaat dan voort: 
„Mijn ras van O. grandiflora was afkomstig van een zaad, bij 
Castleberry Ala verzameld. Het splitst iedere generatie in twee 
groote groepen. De eene van deze is gelijk aan de ouder en her- 
haalt de splitsing. De andere is een zwakke vorm met bleeke 
breede bladeren en van kleine gestalte. De meeste exemplaren 
sterven op jeugdigen leeftijd, sommige later, maar enkele komen 
in bloei en rijpen hun zaden. Uit deze zaden ontstaat weer het 
bleeke ras zuiver.” j 
Naar mijne meening, is het overbodig het artikel van DE VRIES 
nog verder te bespreken. Zoolang DE VRIES een vorm — in casu 
O. grandiflora — die by zelfbevruchting steeds in twee vormen 
uitéén valt, als een soort of als een ras gelieft aan te duiden, is 
iedere discussie onmogelijk van een artikel, dat kruisingen met die 
„soort” aankondigt (zie boven) „als het duidelijkste geval voor de 
daarin verkondigde nieuwe opvatting”. | 
Lorsy. 

Wanted, Photographs of Twins, 1918. (Journal of Heredity 
October 1918, p. 262.) 
De Amerikaansche ,, Genetic Association” wenscht een onderzoek 
in te stellen, naar den aard van tweelingen. Zij verzoekt alle twee- 
