SIRKS, DE ANALYSE VAN EEN SPONTANE BOONENHYBRIDE. 101 
emma Genpsekleurds pani en voe. lus) aes 19 
1. Chamois. 1 
2. Geelbruin 3 
3. Grijsbruin l 
4. Leverbruin . à 
5. Donkerbruin 3 
6. Blauwbruin A 8 
Bb. Gestreept gekleurd. 37 
l. Chamois met violette strepen . 5, 
2. Chamois met grijze strepen l 
3. Geelbruin met violette strepen 2 
4. Geelbruin met grijze strepen l 
5. Marmerviolet met violette strepen 1 
6. Marmerviolet met blauwe strepen 8 
7. Grijsbruin met blauwe strepen 3 
8. Leverbruin met violette strepen 1 
9. Donker- en leverbruin met blauwe strepen . 14 
10. Blauwbruin met blauwe strepen . 3 
Het eenige resultaat, dat uit deze splitsende Fy generatie af te 
leiden was, was de splitsing in gekleurd: wit en in gestreept ge- 
kleurd: effen gekleurd, die beide naar het schema 3: | schijnen te 
verloopen. Immers hun werkelijke verhoudingsgetallen met de daarbij 
behoorende standaardafwijkingen waren: 
gekleurd: wit 56:24 of 2.80 + 0.19:1.20 + 0.19 
gestreept: effen 37:19 of 2.65 + 0.23:1.35 + 0.23. 
In aanmerking genomen de waarschijnlijkheidsgrens, die ongeveer 
driemaal de standaardafwijking is, zijn deze verhoudingen dus als 
vrijwel voldoende te beschouwen; daarbij komt nog, dat.onder de 
effengekleurde boonen er zeer vermoedelijk zijn, die eigenlijk ge- 
Streept moesten zijn, maar phaenotypisch tot de effen groep ge- 
rekend worden. De oorzaak hiervan zullen we later leeren kennen. 
Voor de overige factorenanalyse is echter de splitsing der F- 
generatie weinig zeggend, wat ook bij een verdeeling van 19 indi- 
viduen over 6 phaenotypische groepen en van 37 individuen over 
10 groepen niet anders te verwachten is. De eenige gevolg:rekking, 
waartoe deze generatie aanleiding geeft is, dat beide ouders ver- 
schilden en dientengevolge de ontstane hybride heterozygoot was 
