SIRKS, DE ANALYSE VAN EEN SPONTANE BOONENHYBRIDE. 111 
3. L factor voor leverbruine kleur; deze zet de geelbruine kleur 
om in leverbruin, en is in homozygoten toestand donkerder van 
tint, als donkerbruin te kenschetsen. 
4. V factor, waardoor chamois in violetchamois, geelbruin in 
violetbruin veranderd wordt; L is epistatisch over V en in LI of 
LL-vormen is dus de aanwezigheid van V niet waar te nemen. 
5. Gr factor voor grijze kleur; deze zet de chamois-kleur om in 
srijs-chamois, geelbruin in grijsbruin en violet in grijsviolet. 
6. B factor, die violet in blauw verandert; deze B-factor overdekt 
alle andere factoren. 
7. S factor, waardoor blauw, violet en grijs in de bovenlagen tot 
strepen beperkt wordt; daardoor komt een ondergrond tevoor- 
schijn, die chamois, geel, leverbruin, grijs, violet of blauw bruin zijn 
kan. Is deze ondergrond violet of grijs, dan werkt S ook daarop 
in en maakt dit tot gemarmerd zoodat de zaadhuid dan twee typen 
van vlekking te zien geeft: streping en marmering van den onder- 
grond; de overige kleuren blijven als ondergrond effen. Deze S-factor 
kan kryptomeer in chamois, geelbruine en leverbruine zaden aan- 
wezig zijn, maar zich niet uiten omdat alleen blauw, violet en grijs 
daaraan onderworpen zijn. 
Wellicht kunnen tusschen enkele van deze factoren koppelingen 
bestaan zooals misschien het geval is tusschen P, V en S eener- 
zijds en G, L, B en S anderzijds. Dit is des te meer opvallend, 
omdat nu uit de aanwezigheid der verschillende factoren afgeleid 
kan worden, dat de formule voor het moederras, de kievitsstam- 
boon, moet geweest zijn PPVVSS en voor de witte vaderplant 
ppGGGrGrvvLLBBss. 
Trachten we nu tenslotte de in het bovenstaande gevonden factoren 
voor zaadhuidkleur bij boonen te vergelijken met wat door vroegere 
onderzoekers daaromtrent gevonden was: 
P is reeds in de eerste publicaties van EMERSON (1904) als A 
aangeduid, evenzoo door TSCHERMAK, later door SHULL als P, door 
TJEBBES en KOOIMAN als F en door SHAW en NORTON als P. Prio- 
riteitshalve zou deze factor, waarvan het bestaan nu wel voldoende 
vaststaat met EMERSON als A aangeduid moeten worden. Omtrent 
de werking van dezen factor bestaat geen afdoende zekerheid; 
zonder zijn aanwezigheid is de zaadhuid wit, maar met zijn aan- 
wezigheid zonder medewerking van andere factoren zou volgens 
