112 SIRKS, DE ANALYSE VAN EEN SPONTANE BOONENHYBRIDE: 
EMERSON (1909b) en TJEBBES en KOOIMAN (1919 p. 322) de zaadhuid 
eveneens ongekleurd zijn. Ik geloof, dat dit niet juist is en dat de 
P-factor op zichzelf een chamoiskleur veroorzaakt; in geen enkele 
witafsplitsende familie heb ik een onverklaarbaar teveel aan wit 
gevonden; bovendien is de familie 525, die in 15 chamois: 4 wit : 
(3 : 1) splitste wel eenigszins een argument voor mijn opvatting. 
De identificatie der kleurfactoren is overigens zonder nauwkeurige . 
vergelijking van het proefmateriaal niet zoo eenvoudig; de geel- + 
factor G is vermoedelijk dezelfde als TSCHERMAKS factor C, TJEBBES 
en KooıMAn B, LUNDBERG en ÄKERMAN!G, SHAW en NORTON GC 
en zou dus prioriteitshalve C genoemd worden; de factor L voor : 
leverbruin is wellicht de F van SHAw en NORTON, de C van 
LUNDBERG en ÄKERMAN (chokiadfargade frön). Alleen is hierbij - 
verschil ten opzichte van de verhouding tusschen G en L en tusschen 
G en C van LUNDBERG en AKERMAN. Mijn factor L werkt vermoe- 
delijk niet als G niet aanwezig is, terwijl C van LUNDBERG en 
ÄKERMAN op zichzelf reeds chocoladekleur veroorzaakt, in samen- 
werking met G echter donkerbruine (mörkbruna) zaden geeft. 
De aangenomen V-factor schijnt dezelfde te zijn als de B van 
TSCHERMAK; misschien ook de E van SHAW en Norton; het lijkt 
me echter beter hier ter onderscheiding van den blauwfactor B de 
V te behouden. 
Een Gr-factor, als mij ter verklaring van enkele splitsingen noodig 
leek, heb ik bij geen der vorige onderzoekers aangetroffen. 
Misschien is de B-factor, die de blauwkJeuring veroorzaakt, de- 
zelfde als de B van SHULL, de BC-combinatie van TSCHERMAK, de 
G van SHAW en NorTon en de Z-factor van TJEBBES en KOOIMAN. 
Ik ben hiervan echter lang niet zeker, omdat ik nooit een zuiver 
zwarte kleur heb kunnen waarnemen, zooals ze toch van verschil- 
lende rassen bekend is, maar steeds, ook in de nu overjarige F 
en F,-boonen nog een blauwe tint in de streping meen te moeten zien. 
De factor S voor streping is door bijna alle onderzoekers 
(TSCHERMAK, TJEBBES en KOOIMAN) zoo genoemd; alleen EMERSON 
(1909a) en SHAW en NORTON meenen hier twee factoren Y en Z 
te kunnen onderscheiden, die ieder op zichzelf in effengekleurde 
boonen voorkomen kunnen, maar alleen samen en dan steeds 
streping veroorzaken (mottling), Toch schijnt mij de zaak anders 
te liggen; zooals reeds boven uiteengezet, meen ik uit mijn split- 
singen te moeten afleiden, dat S kryptomeer in chamois, geelbruine 
