ERFELIJKHEID VAN DEN HOOFDVORM. : 123 
(LL en BB). Daar we aannemen, dat de heterozygoten intermediair 
zijn, is de lengtevermeerdering door de erffactor in den heterozy- 
goten vorm 0.2 resp. 0.19 cM. (als Ll) en 0.16 resp 0.15 cM. (als 
Bb). Bovendien heeft iedere factor een zekere niet-erfelijke varia- 
biliteit. Op deze wijze kan de continue variabiliteit van de hoofd- 
afmetingen voldoende verklaard worden, 
In ons materiaal is de variatiebreedte van de hoofdlengte bij 
den man 4.4 cM. De gegevens van de familie, waartoe de man 
met de grootste hoofdlengte behoort, bepalen, welke erfelijkheids- 
formule voor dezen man gelden moet. Evenzoo voor den man 
met de kleinste hoofdlengte in ons materiaal. Stel, dat de familie- 
gegevens toelieten, om aan te nemen, dat de lengtefactoren hier 
in den homozygoten vorm aanwezig waren, dan zouden de beide 
uiterste hoofdlengten dus 11 erffactoren verschillen. Zijn er lengte- 
factoren in heterozygoten vorm bij dan is het aantal erffactoren 
nog grooter. Voor de vrouw, bij wie in ons materiaal de variatie- 
breedte 4 cM. is, moeten we volgens deze redeneering 10 of 11 
erffactoren voor de lengte aannemen. Voor de hoofdbreedte is de 
variabiliteit van den man 3.9 cM., het aantal erffactoren dus minstens 
dO 
0.32 
= 12; voor de vrouw is in ons materiaal het aantal erffactoren 
voor de breedte minstens = 11. Voor de verklaring van de 
3.4 
| 0.31 
erfelijke variabiliteit van de hoofdlengte en van de hoofdbreedte 
nemen we dus een aantal van minstens 12 erffactoren aan. 
Het aantal factoren, dat men voor de verklaring moet aannemen, 
richt zich, zooals gezegd, naar het materiaal. Het behoeft natuurlijk 
volstrekt niet, dat de variatiebreedte van het materiaal de heele 
variatiebreedte van de onderzochte eigenschap aangeeft, dat wil 
dus zeggen, dat het aantal erffactoren, dat we aannemen, alleen 
voor ons materiaal geldt. Een ander materiaal kan meer of 
minder erffactoren bevatten. We kunnen dus ook in een gegeven 
geval voor de duiding van de hoofdlengte der vrouwen een 
grooter aantal factoren moeten aannemen dan voor mannen. In 
een dergelijk geval zullen, als men te doen heeft met een populatie 
met vrije kruisingsmogelijkheid, de beide geslachten na korten 
tijd een even groot aantal erffactoren voor. de hoofdlengte hebben. 
CASTLE (1916 p. 252) stelt n.av, de aanname van een viertal 
