124 FRETS, DE POLYMERIETHEORIE GETOETST AAN DE 
factoren door PUNNETT en BAILEY voor de verklaring van de 
erfelijkheid van de grootte van kippen de vraag, welke de grootte 
is van dieren zonder deze 4 factoren, die toch in voortgezette 
kruisingsproeven moeten voorkomen. Hij vraagt: zijn ze zonder 
grootte, of zonder genetische variatie in grootte? En voegt er aan 
toe: tot dusver is geen geslacht van dieren voorgekomen, dat geen 
genetische variatie in grootte bezit. 
De beteekenis van de polymerie-theorie bepaalt zich tot de 
variabiliteit van de eigenschappen. De factoren gelden dus voor 
de erfelijke verschillen, die voorkomen. Voor de minimummaat 
van de eigenschap, die onderzocht wordt en die dus alle individuen 
bezitten, worden geen factoren aangenomen, daar deze voor alle 
dezelfde zijn. In ons geval heeft dus een man, bij wien alle L. 
factoren ontbreken, de minimum hoofdlengte n.l. 17.1 cM. 
Wat de opmerking van CASTLE betreft, dat er geen dierenrassen 
zijn zonder genetische variatie en grootte, deze opmerking is juist, 
voorzoover men het ras in zijn samengesteldheid neemt. Het is 
echter zeer wel mogelijk, dat men het ras kan ontleden in ras- 
elementen, die nog slechts niet-erfelijk varieeren voor grootte. 
De onderzoekingen over deze belangrijke vraag zijn nog niet 
afgesloten (zie blz. 135). Volgens de polymerie-theorie moeten de 
uiterste waarden, als ze erfelijke variaties zijn, homozygoot zijn 
en dus geen erfelijke variaties vertoonen. 
Om de geldigheid van de polymerietheorie voor ons materiaal 
te onderzoeken, zullen we de 360 families, waaruit ons materiaal 
bestaat in formule brengen. Hierbij kunnen twee moeilijkheden voor 
den dag komen voor de polymerietheorie. De eerste moeilijkheid 
kan zich voordoen bij de families, waar beide ouders een groote, 
resp. een kleine hoofdlengte of hoofdbreedte hebben. Hebben beide 
ouders een groote hoofdlengte, dan zullen we in het algemeen 
willen aannemen, dat er vele lengtefactoren in homozygoten vorm 
voorhanden zijn, in het tweede, dat vele afwezig zijn. Als het nu 
blijkt, dat bij zulke families ook kinderen met een zeer kleine, 
resp. zeer groote hoofdlengte voorkomen, dan zullen we voor deze . 
families moeten aannemen, dat de ouders een groot aantal lengte- 
factoren in heterozygoten vorm bezitten. Deze aanname voert dus 
het aantal lengtefactoren hoog op. Daarbij moet dan de mogelijk- 
heid open gelaten worden, dat dit aantal erffactoren ook in homozy- 
