130 FRETS, DE POLYMERIETHEORIE GETOETST AAN DE 
De ouders van de vrouw (fam. 117 m.) van dezen zoon hebben 
een middelmatig groote hoofdlengte evenals de vrouw zelf. 
De twee kinderen, fam. 177 d hebben een groote hoofdlengte 
(0.9 cM boven het gemiddelde), die uit de formules van de ouders 
nog net kan.worden afgeleid. 
Neemt men nu daarentegen aan, dat de erffactoren niet voor 
elkaar in de plaats kunnen treden, dan is de verklaringsmogelijk- 
heid grooter (zie ook blz. 119) In fam. 177 cc hebben we voor de | 
ouders de formules opgesteld 5 LL 7 LL en 7 LL 5 LL. Als 
we aannemen, dat de factoren niet-identisch zijn, kan in dit geval 
de formule van den vader de factoren L;-; in den homozygoten 
vorm bevatten en die van de moeder Lg. Dan kan als uiterste, 
de formule van den zoon met een hoofdlengte van 0.2 cM. (boven 
het gemiddelde) 12 Ll zijn: Het is duidelijk, dat van deze of een 
dergelijke formule de verklaringsmogelijkheid van de hoofdlengte der 
kinderen veel grooter is dan van de formule, die wij hebben aangenomen. 
Deze familie 177 doet ons goed zien, in welk opzicht vooral, 
de aanname van niet-identische factoren de voorkeur kan verdienen 
boven die van identische. Het komt hierop neer: De ouders in 
fam. 177 ce hebben een groote hoofdlengte, de zoon een middel- 
matige (0.2 cM.). De ouders in fam. 177 m hebben een middel- 
matig groote hoofdlengte evenals de dochter (0.2 cM.) De twee 
kinderen van den zoon met een middelmatige hoofdlengte van 
fam. 177 cc en van de dochter met de middelmatige hoofdlengte 
van fam. 177 m hebben een groote hoofdlengte (fam. 177 d). Het 
ligt voor de hand, om de groote: hoofdlengte van deze 2 kinderen 
langs den weg der erfelijkheid in verbinding te brengen met de 
groote hoofdlengte van de grootouders van vaderszijde. 
De hoofdlengte van de grootouders van vaderszijde moet dus 
kunnen worden uitgedrukt in die van den vader. Dat kan ze slechts 
beperkt, als we identische factoren aannemen, ze kan het zeer 
ruim bij de aanname van niet-identische factoren. ee 
Daar we van de erffactoren niets weten en we te doen hebben 
met een populatie van een eenvoudige samenstelling, een Neder- 
landsche bevolking, heb ik in dit onderzoek aangenomen, dat de 
erffactoren identisch zijn, omdat de eenige eigenschap, die we aan 
ze toeschrijven is, om, ieder met een gelijk bedrag, de hoofdlengte 
te vermeerderen (zie. blz. 120). Hier, bij de duiding van uiterste 
gevallen, waar eigenschappen der kinderen, het noodzakelijk maken, 
