138 ONDERZOEKINGEN OVER KLEUR EN TEEKENING BIJ RUNDEREN. 
zich hier en daar aansluit bij de referaten over dit onderwerp 
van LANG (2) en SEWALL WRIGHT (9). 
Il. Vroegere onderzoekingen. 
1. Kleur. 
De eerste studie in deze richting is die van PEARSON & BARRING- 
TON over Shorthorn koeien. Tusschen roode en witte Shorthorns 
vindt men meerdere overgangen, nl. rood met een weinig wit, 
rood en wit gevlekt, en „roan” dat is roodwit gemengd. De ver- 
houding waarin deze typen in de stamboeken optraden, gaf dezen 
schrijvers aanleiding daarin een bewijs tegen de Mendel-wetten 
te zien. 
JAMES WILSON (7) analyseerde dit onderzoek nader en conclu- 
deerde dat, wanneer we slechts alle rood (dus daarin begrepen 
de twee eerste overgangen) tegenover roan en wit stellen, het 
beeld van een monohybride splitsing met intermediaire vererving 
(roan heterozygoot) aan den dag komt. Wel is waar blijven er niet 
onbelangrijke afwijkingen van de theoretische verhoudingen, maar 
deze kunnen voor een zeer groot deel op onnauwkeurigheden in 
de stamboekvoering worden teruggebracht. Een aantal speciaal 
onderzochte gevallen bevestigden WILSON in zijn meening hierover. 
Doch er blijven onverklaarde afwijkingen, en daarom ‘hebben 
b.v. LAUGHLIN (3) en WENTWORTH (6) getracht door het stellen 
van andere hypothesen hieraan tegemoet te komen. Die van den 
eerstgenoemden schrijver zijn zoo gecompliceerd, dat het bijna 
. onmogelijk is ze in kort bestek voldoende duidelijk uiteen te 
zetten. | 
LAUGHLIN neemt rood-wit gevlekt en „roan” zonder verdere 
reden tezamen. Om nu de vererving in Mendelschen zin te kunnen 
verklaren, neemt hij 2 paar factoren aan, nl. R: pigment, r: ont- 
breken daarvan; en W: verhinderingsfactor, met w: afwezigheid 
daarvan. Wit kan dus optreden door r (recessief wit): afwezigheid 
van pigment, of door W (dominant wit): aanwezigheid van een 
verhinderingsfactor. Nu wordt aangenomen, dat het dominant wit 
‚op zeer bepaalde plaatsen van het lichaam optreedt, het recessieve 
op andere. Om de genotypische samenstelling van een dier aan 
te geven, worden steeds twee groepen naast en tegenover elkaar 
