ONDERZOEKINGEN OVER KLEUR EN TEEKENING BIJ RUNDEREN. 159 
bekend geworden. Een ding blijft dan echter onverklaard, hoe en 
wanneer de factorenafstooting is ontstaan. Om hierover wat te 
kunnen zeggen zouden we de verervingswijze der belted Galloways 
moeten leeren kennen. Het is heel wel mogelijk dat ook deze 
dieien meestal heterozygoot zijn voor lakenvelfactor en dat in 
zuivere teelt de meeste kalvers niet lakenvel doch zwart zijn. 
De lakenvelfactor wordt overgeérfd onafhankelijk van de kleur, 
van de vlekfactor en van de blaarkopfactor. In ’t voorbijgaan valt op te 
merken dat vaal epistatisch is ten opzichte van zwart, en dit 
weer ten opzichte van rood, terwijl blaarkop domineert over 
zwartkop. Dit blijkt uit de volgende stamboomen: 
v. = vaal; z. = zwart. a 
PI. Kees (lakenv. 5) X vaalbonte koe. 
Zz. vv. 
| 
| 
Im. 5 | 
Fl. Vale reader 2 x Adriaan Leer. 
vz. ZZ. 
F2. 2 zwarte lakenv. kalveren. 
theor: vz. + zz. 
BI = blaarkop; bl = zwartkop. 
PI Blaarkop (BIBl) x Jaap SE 6) bl x Hanna bl. 
| ES | 
Fl Lakenv. blaarkop (Blbl) 3 Kees (bIbl) X Else v. ns bibl. 
| ELA oe ale 
- F2 EEE (bibl) X Arne Leer (blbl). 




F3 zwart + (bIbN). 
Resume: 
Uit de paring van lakenvelder koeien komen nu en dan pik- 
zwarte kalveren voort. Dit feit geeft aanleiding. tot de onderstelling 
dat de lakenvelder koeien vaak heterozygoot zijn voor deze teekening 
en verder een hypostatische factor voor éénkleurigheid bezitten, 
die bij het uitvallen der lakenvelderfactor te voorschijn treedt. 
De kruising van lakenvelders met bonten doet ons zien dat de 
vlek factor vermoedelijk de recessieve der eenkleurigheidsfactor is. 
Uit die kruising komen lakenvelders, eenkleurigen en bonten te 
voorschijn in een verhouding die dé aanname van een repulsie 
