166 HERIBERT NILSSON’S ONDERZOEKINGEN ENZ. 
behandeld heeft, meent dan ook, dat de ware biologische eenheden, 
de homozygoten (de „reine Linien” van JOHANNSEN l)) als soorten 
beschouwd moeten worden. Hij noemt daarom ook deze alleen 
soorten, terwijl hij de Linné’sche soorten Linneonten noemt. Bo- 
vendien heeft hij een tusschen-categorie, de Jordanonten, die met 
de kleinspecies van JORDAN overeenkomen dus de, morphologisch 
gezien, niet variabele vormen. [Dit geeft het Jordanon-begrip niet 
juist weer. Ld: rs 
Over het onpraktische om een vast ingeburgerd begrip op een 
geheel andere zaak als de oorspronkelijk bedoelde over te brengen, 
heeft zich reeds LEHMANN ten opzichte van de onderhavige vraag 
geuit. Ik moet in dezen zijne meening geheel deelen. En nog schijnt 
het alsof, ook van zuiver verervingstheoretisch standpunt, Lotsy’s 
classificatie nauwelijks doelmatig is. 
Wel laat zij zich bij zelfbevruchters zeer goed toepassen, omdat 
deze ook in wildgroeiende groepen zichzelf constant kweeken. De 
homozygoten zijn sterk in de meerderheid en kruisen” slechts 
zelden met elkaar, zoodat men ook homogene afstammingsrijen, 
reine lijnen, d.w.z. soorten in Lotsy’s zin, verkrijgt. Die Linneonten 
bestaan dus uit homozygoten en deze zijn te meer in de meerder- 
heid, naarmate de zelfbevruchting strenger is. Hier kan dus Lotsy’s 
indeeling zeer goed passen. Slechts kan men opmerken, dat hier 
‚geen plaats voor de klasse der Jordanonten is, omdat ook zeer 
gecompliceerde heterozygoten zich na niet zeer veel generaties in 
homozygoten splitsen. Dus: ook de quantitatieve eigenschappen, 
die niet met zekerheid morphologisch beoordeeld kunnen worden, 
en die toch het opstellen van deze categorie van varianten recht- 
vaardigen moeten ?), gaan door de herhaalde zelfbevruchting even 
goed als de qualitatieve verschillen in den homozygoten toestand 
over. N 
Geheel anders, als wij met vreemdbevruchters te doen hebben, 
Volgens de splitsingsregels moet namelijk een eenmaal ontstane 
heterozygotie bij vrije verderkruising van de groep ook in de 
1) Dit is niet geheel juist, de auteur meent wel de „reine Linien” van 
JOHANNSEN zooals hij deze in zijn tweede definitie, definieerde; van geen 
enkele reine Linie van JOHANNSEN staat nog vast, dat zij werkelijk homozy- 
goot was, omdat geen van deze nog aan bastaard-analyse onderworpen werd, 
2) Dit is nooit door mij gezegd. L, 
