HERIBERT NILSSON’S ONDERZOEKINGEN ENZ. 169 
vorming. Want onder dit begrip vallen drie geheel verschillende 
processen, n.l. 
de vorming der linné’sche soorten (soortsvorming). 
de vorming der genotypen dezer soorten (gen o- 
typenvormins). 
devormingdergenen ($enenvorminsg). 
Daar de linné’sche soorten uit genotypen bestaan, is de genotypen- 
vorming tegelijkertijd het constitueerende moment der soortvorming. 
Dat eene uiterst rijke genotypenvorming door kruising en recom- 
binatie plaatsvindt, daarvoor leveren de laatste 17 jaren van het 
Mendelonderzoek een zoo overweldigend bewijs, dat dit feit niet 
verder besproken hoeft te worden. De genotypenvorming door 
kruising is dus de oorzaak der variabiliteit der linné’sche soorten. 
De varieteiten en vormen dezer soorten moeten dus even oud als de 
soorten zijn; zy zijn niet, zooals DARWIN meende, later ontstaan, uit de 
Soorten ontwikkeld. 
Deze gedachtengang heeft Lotsy in zijne „Theorie der Evolutie 
door Kruising” ontwikkeld, en ik sluit mij in dit opzicht aan zijne 
meening zonder beding en levendig aan. Door zijne experimenteele 
onderzoeking van Antirrhinum heeft hij ook kunnen aantoonen 
[veranschaulichen] hoe eene nieuwe soort, dus een habitueel sterk 
afwijkend type, door kruising van twee soorten ontstaat. Uit de 
kruising Antirrhinum glutinosum X majus, die door BAUR uitge- 
voerd en later door Lotsy verder bestudeerd werd, kregen zij in 
Fy zekere individuen, die ten opzichte van de vorm der bloemen 
meer aan Rhinanthus dan aan Antirrhinum herinnerden. Lorsy 
heeft de nakomelingen dezer individuen verder nagegaan. Zij wijken 
niet alleen ten opzichte der bloemvorm, maar ook ten opzichte van 
hun bladvorm belangrijk van de oudersoorten af, zij representeeren 
groote habitusveranderingen. Ten opzichte van deze kenmerken 
zijn zij constant, ten opzichte van de grootte en de kleur der bloe- 
men waren zij echter variabel (beter: verschillend |. 
Aus dieser Kreuzung entsteht also eine Anzahl Individuen, die 
eine so scharfe habituelle Abweichung von den Eltern zeigen wie 
die linneischen Arten unter sich und gleichzeitig mit der Art 
entstehen auch ihre Varietäten. LOTSY nennt diese Art Antirrhi- 
num rhinanthoides. Durch dieses Experiment hat also LoTsy sehr 
instruktiv den Prozess der Artbildung veranschaulichen können. 
