170 HERIBERT NILSSON’S ONDERZOEKINGEN ENZ. 
Even sterk als Antirrhinum rhinanthoides van zijn ouders af- 
wijkt, onderscheiden zich de individuen, die ik S. amerinoides, S. 
bendulifolia und S. monandra genoemd heb, van hun oudersoorten. 
Wel is waar verkreeg ik van ieder van deze slechts één individu 
maar dat was slechts een gevolg van het geringe aantal individuen, 
over welke ik, door den aard van het materiaal, beschikken kon. 
Had ik een grooter aantal nakomelingen kunnen opkweeken, dan 
is het wel nauwelijks aan twijfel onderhevig dat ik meer individuen 
dezer habitus-afwijkingen gekregen zou hebben, die ten opzichte 
van de niet-habituskenmerken de andere recombinatie-variabiliteit 
der kruisingsnakomelingschap vertoond zouden hebben, zooals 
Antirrhinum-rhinanthoides individuen. 
Doordat dus de splitsende factoren van twee soorten combinaties 
vormen, die eene belangrijke morphologische afwijking vertoonen, 
ontstaat de soort der systematici. De sterke habitusverandering 
wordt zonder twijfel door de recombinatie van sterk pleiotrope 
factoren veroorzaakt. Dezelfde factorenconstellatie kan natuurlijk 
meermalen gerealiseerd worden, misschien uit meerdere soorts- 
kruisingen. Alle individuen, die dezelfde afwijking vertoonen, worden 
echter door de systematici „zusammen aussortiert”. Dientengevolge 
moet de systematische soort een phylogenetisch conglomeraat zijn. 
Zij is ook een genotypisch conglomeraat, omdat de factoren, die 
niet in sterkere mate vormend op de habitueele eigenschappen 
werken zeer veel combinaties representeeren kunnen. 
Het ontstaan van een systematische soort is dus gelijk aan het 
ontstaan der genotypen uit welke die soort zich samenstelt. u het 
ontstaan der soorten steekt dus geen speciaal probleem. Maar 
hoe kunnen zich de soorten zoo differentieeren, dat wij 
niet tusschen soorten, die vaak te zamen voorkomen en die zich 
gemakkelijk kruisen, bv. Salix caprea en viminalis meer bastaard- 
combinaties dan soorten krijgen? Hier moet natuurlijk een selectie- 
proces ingrijpen. Want ik heb boven aangetoond, dat de kruising 
der genoemde soorten slechts éénmaal op 64 individuen de zuivere 
soorten teruggeeft, zoodat de bastaardcombinaties, als de voorwaarden 
voor de kruising gunstig zijn, spoedig zéér in de meerderheid 
moeten zijn. Inderdaad zijn verschillende bevruchtingsphysiologische 
en biologische feiten bekend, die selectorisch sterk ingrijpen moeten 
om de soorten te begunstigen. 
