HERIBERT NILSSON’S ONDERZOEKINGEN ENZ. 181 
Bezeichnung ,, Art”, so möchte sch hervorheben, dass es noch 
einen dritten weg giebt.... man nenne die Linné-schen Arten 
auch nicht mehr Arten, sondern, wie Lorsy es schon in Kreu- 
zung oder Mutation etc. (Zschr. f. ind. etc. 14 1915 S. 204) 
getan hat: Linneon. 
Daarmede ben ik het volkomen eens en onder voorwaarde dat 
men de Linnésche soort Linneon noemt en voortaan hel woord 
soort nergens meer voor gebrutkt, accepteer ik gaarne LEHMANN'S 
term Isogene Einheit voor „das tsogen-homozygotische’’, ter- 
wijl ik dan voorstel de groepen van individuen in de natuur, die 
in den regel baringsgemeenschappen vormen en die, in vele geval- 
_ len vrijwel met wat men tot nu toe Linné'sche soorten noemde 
zullen overeenstemmen, syngameonten te noemen. 
Isogene eenheid heeft dan het voordeel boven mijn term soort, 
dat daaraan niets genetisch kleeft, wat toch altijd aan de term 
soort blijft hangen, want zeer terecht heeft LEHMANN gewezen op 
het ambigue van het woord genese, waarover men eene belang- 
rijke beschouwing van Sırks, onafhankelijk van LEHMANN, in diens 
artikel „Verwantschap als biologisch vraagstuk” in dit tijdschrift (II. 
p. 27—50) kan vinden. De lezing daarvan zij een ieder aanbevolen. 
Die invoering van het begrip Linneon schijnt mij noodzakelijk 
om de systematiek uit den waan te brengen, dat vergelijking in 
Staat is, verwantschap te bepalen. Wil zij zich dan, zooals RAUN- 
KIAER „Ueber den Begriff der Elementarart im Lichte der modernen 
Erblichkeitsforschung” (Zschr. f. ind. u.s.w. XIX 1918 p. 235) op 
het standpunt stellen: 
„Es ist also nicht das genealogische Prinzip, die Beurteilung der 
Nachkommenschaft, sondern das Gleichheitsprinzip, worauf die 
Einheiten der Systematik beruhen — und das einzi $Sundallein” 
dan... zal zij toch het genotype moeten onderzoeken, want » Gleich- 
heit” kan phaenotypisch niet, ,, Aehnlichkeit” wel vastgesteld worden. 
Maar dit is niet wat RAUNKIAER wil, voor hem is de Geno-species, 
zooals hij die noemt = isogene eenheid van LEHMANN = mijn soort, wel 
de laatste eenheid der erfelijkheidsleer, maar niet die der systematiek. 
Om afstamming behoeft zich z.i. de systematiek eigenlijk niet 
te bekommeren, ook als geen „Descendenz” maar een onbekend 
principe by. een eik uit een beuk deed ontstaan, „so würde die 
Systematik deshalb nicht-ihr Prinzip verändern, sondern immer und 
ganz auf dem Prinzip der Gleichheit und Ungleichkeit (beter ware 
