184 HERIBERT NILSSON’S ONDERZOEKINGEN ENZ. 
— dat bij soortskruisingen zoo veel zwakke vormen ontstaan, het 
eenvoudigst verklaard door aan te nemen, dat de natuur reeds alle 
mogelijke kruisingen geprobeerd heeft en die zwakke vormen, die 
wij bij onze proeven krijgen, dus ook reeds gemaakt heeft, maar 
dat deze in den strijd om het bestaan ten onder zijn gegaan. 
Le sujet serait épuisé: er kunnen niet meer soorten door kruising 
ontstaan, dan er reeds zijn, alles ist schon von der Natur ausprobirt. 
Reeds dadelijk zal men opmerken, dat het dan toch zeer zon- 
derling is, dat wij net op dat tijdperk der „Erschöpfung” der natuur 
leven. Zeer waarschijnlijk zou een mensch — gesteld dat deze 
toen reeds geleefd had — die in de koolperiode kruisingsproeven 
had genomen, tot hetzelfde resultaat zijn gekomen als wij, nl. dat 
de meeste nova bij zijn kruisingsproeven verkregen, zwakker waren 
dan de soorten waarvan hij uitging en daaruit dus, wilde hij 
HERIBERT NILsson’s redeneering volgen, hebben moeten besluiten, 
dat na de koolperiode geen soorten meer door kruising konden 
ontstaan omdat alle verbindings-mogelijkheden door de natuur reeds 
uitgeput waren en de toen niet levende ook niet levensvatbaar 
waren. 
De fout in HERIBERT NiLsson’s redeneering is echter tweeledig. 
Uit het feit, dat uit de kruising van twee door ons gekruiste vormen, 
in het algemeen zwakkere vormen dan de door ons gebruikte uit- 
gangsvormen ontstaan, mag toch niets anders besloten worden dan 
dat uit die twee vormen, geen sterkere door kruising kunnen ont- 
Staan en uit het feit dat die vormen zwakker zijn dan die van 
welke wij uitgingen, mag niets anders besloten worden dan dat zij 
onder de omstandigheden wauronder wij ze cultiveerden zwakker 
zijn dan deze. 
Wat hij voor eene logische consequentie houdt „dass die heutigen 
Arten, weil sie nach unzähligen Kreuzungsexperimenten der Natur 
als die vitalsten Kombinationssphären (Genotypenmischungen) 
aussortiert sind, auch die einzigen sind dieim Kampfe ums Dasein 
existieren können — welche Konsequenz für die Theorie der Evolution 
sehr fatal ist’, is dan ook geenszins eene logische consequentie, 
hoogstens zou men mogen besluiten: 
Die heute in einem bestimmten Gebiete ansässige 
Arten, sind weil sie wohl, nach unzähligen Kreuzungsexperimenten 
mitden in jenem Gebiete zur Verfügung stehen- 
den oder gestehenhabenden Arten, als die vitalsten 
En 
Pre 
