BOEKBESPREKING. 
BRACHET, A., 1917. L’Oeuf et les facteurs de l'Ontogénèse. 
(Bibliothèque de Biologie (Encyclopédie scientifique), Paris. Doin 
et fils. 349 pp.) 
Een ieder, die met aandacht dit boekje leest, zal erkennen, dat 
de studie der Cytologie den blik verruimt ver buiten de grenzen 
van haar oorspronkelijk arbeidsveld. | 
Toen Epm. WiLsoN in 1898 zijn meesterlijk handboek over de 
Cel schreef, is dit werk voor verscheiden jonge biologen een open- 
baring geweest. Het werd de inleiding tot die vruchtbare periode 
van onderzoek op morphologisch, experimenteel-cytologisch en 
ontwikkelingsmechanisch gebied, die ook nog heden in haar bloeitijd 
is. Doch hoezeer belangrijk de afzonderlijke publicaties op dit terrein 
mogen zijn, wat de samenvattende lectuur betreft, ziin we in latere 
jaren niet verwend. Zeer zeldzaam verneemt men zulk een kristalhelder 
kritisch betoog, zulk een opwekkend geluid als het bovengenoemde 
werkje van BRACHET ons brengt. Dat is beter voedsel voor den 
studeerende dan tal van geleerde handboeken met verklarende 
noten, die bijkans den tekst overheerschen; welke tekst zelf vaak 
uit bloote samenraapsels van feiten bestaat. De zin van deze bladen 
kristalliseert in het brein; het houdt den geest gespannen en toch 
is het — 't moge paradoxaal klinken — dank zij de soepelheid 
van betoog, zonder twijfel een ontspannende lectuur. Als zoodanig 
mag BRACHET's boek een ieder worden aanbevolen, die van de 
kiemcellen en haar onderlinge werking iets meer verlangt te weten 
dan de gewone handboeken plegen te verschaffen. 
BRACHET heeft door zijn bekende proeven over polyspermie bij 
kikvorschen dieper inzicht gekregen in de wijze, waarop de kernen 
bij de bevruchting tot vereeniging komen; eigen onderzoek heeft 
hem tevens tot een voorstelling gebracht van de bijzondere waarde 
