194 SIRKS, ERFELIJKHEIDS- EN SELECTIEONDERZOEKINGEN 
voor, in een reeks bijdragen de erfelijkheid der verschillende eigen- 
schappen te behandelen, zoodra de onderzoekingen daarover ver 
genoeg gevorderd zijn, om vaste conclusies te wettigen. 
Een van de meest opvallende eigenschappen, waardoor de rassen 
der tuinbouwvormen zich onderscheiden, is de kleur van de navel, 
ook wel neus of kiem genoemd, welke naam aan de aanhechtings- 
plaats der zaden gegeven wordt. Onder landbouwrassen komen 
sporadisch zaden voor, waarvan de navel wit, in plaats van 
duidelijk zwart gekleurd is; onder de tuinbouwrassen zijn er een 
aantal, die speciaal door de eigenschap van witte navel gekenmerkt 
zijn, en die dan ook in hun naam meestal de qualificatie witneus 
of witkiem meevoeren. Het ras „driemaal wit” bijv, dankt zijn naam 
aan de drie eigenschappen: witte bloem, witte neus en witblijvend 
zaad, welke daarin vereenigd zijn. Het handelszaad dezer witkiem- 
rassen is echter slechts zelden volkomen zuiver ten opzichte der 
witte neuzen; meestal komen daaronder min of meer talrijk zaden 
voor, die een zwarte navel hebben. De onderscheiding tusschen 
wit en zwart is aan zulke zaden, waarvan de afstamming vrijwel 
altijd onbekend is, niet steeds even gemakkelijk door te voeren; 
het komt voor, dat de zwarte kleur nog slechts flauw waar te nemen 
is en in een zeer licht grijs is overgegaan. Om nu de erfelijkheid 
dezer zwarte en witte navelkleur na te gaan, werden door mij een 
aantal zaadmonsters uitgezaaid, welke van verschillende firma’s hier 
te lande betrokken waren en waarin afwijkende zaden voorkwamen, 
welke door hun navelkleur bleken niet aan de eischen van de 
rassen, waarbij ze werden aangetroffen, te voldoen. De planten, 
uit deze zaden opgekweekt, werden deels onder zelfbestuiving ge- 
houden, deels werden ze niet geïsoleerd en dus aan eventueele 
kruisbestuiving blootgesteld. Hun nakomelingschappen werden in 
1919 ter beoordeeling uitgezaaid als twee groepen: a. omvattend 
1919, 1—43, de nakomelingschappen van 43 geïsoleerde planten, 
b. de nummers 44 —238, de kinderen der niet-geïsoleerde uitgezochte 
planten. 
Het resultaat van deze proefnemingen was in beide groepen zeer 
verschillend. Groep a bevatte een aantal splitsende generaties, waarin 
dus zwartneuzige en witneuzige planten naast elkaar voorkwamen, 
en gaf in deze generaties meestal zeer sprekende splitsingsgetallen 
te zien. Bovendien werden echter enkele gevallen gevonden, waarin 
