BIJ VICIA-SOORTEN. I. NAVELKLEUR VAN V. FABA. 197 
kan ons deze vergelijking iets leeren omtrent de op vrij bloeiende 
planten plaats hebbende kruisbestuiving. De 185 families, afstammend 
van vrij afgebloeide individuen, werden. grootendeels voor andere 
doeleinden gekweekt; slechts van een 37-tal werden alle individuen 
op navelkleur onderzocht, en wel een 20 tal families van tuinboon- 
rassen, benevens een 17-tal families van paarde- en wierboonen. 
De samenstelling ten opzichte van navelkleur bleek alleen onder 
de tuinboonfamilies van beteekenis; alle landbouwboonen (paarde- 
en wierboonen) waren in mijn cultures totnutoe zwartneuzig zonder 
uitzondering. De 20 families van tuinboonrassen splitsten natuurlijk 
niet alle; hun gedrag ten opzichte van navelkleur was het volgende: 
1919. Rasnaam. Stamzaad. Totaal Zwart. Wit. 
53. Groote groene Engelsche Windsor zwart 22 17 5 
54. af , E fs aS 14 14 — 
58. „ gele À 3 3 pe 7 Zeik 
69. Langscheede witbloei. witblijv. inmaak 3 7 has = 
70. Driemaal wit wit 12 hie! 
71. = hs si 25 3122 
La: 2 2 ES 11 — ll 
78. » N » 5 1 4 
79. x 4 zwart 34 1308621 
81. ‘i > wit 30 ker 729 
85. Witbloeiend en witblijvend zwart 19 11 8 
90. Echte vroege breede witkiem wit 4 1 
99, à “ pr x zwart 16 13 3 
108. Lange afhangers witkiem 2 28 24 4 
fo, > 8 wit 28 22726 
112. Breede witkiem zwart 13 8 5 
133. stan ab, wit 6 — 6 
120. Breede vroege witkiem es 13 3» 10 
154. Langscheede groene zwart 9 9 — 
162. Venlosche = 15 15 — 
Afgezien van 7 niet-splitsende families, afstammend van wit- of 
zwartneuzige boonen, waren er dus slechts twee families, die van 
zwartneusplanten afstamden en een eenigszins redelijke 3:1 split- 
sing te zien geven. Het waren de nummers 53 (17 : 5) en 99 (13: 3). 
De overige zwart-witsplitsende families, welke van zwartneusplanten 
stamden, gaven getallen, die niet zonder meer tot een 3: 1 splitsing 
teruggebracht kon worden. Zoo waren de verhoudingen in de families 
